Targi WMF w Bolonii – Za nami jedna z najbardziej intensywnych i inspirujących edycji WMF – We Make Future (24–26 czerwca 2026 r.). Po raz kolejny przestrzeń BolognaFiere zamieniła się w globalne centrum innowacji, technologii oraz digital marketingu.Jako zespół mieliśmy ogromną przyjemność być częścią tego wydarzenia, na bieżąco chłonąc wiedzę, budując relacje i obserwując, w jakim kierunku zmierza cyfrowy świat.Trzy dni targów, ponad 90 scen tematycznych i setki prelegentów dobitnie pokazały, że przyszłość dzieje się na naszych oczach. Oto nasze podsumowanie najważniejszych trendów .
„Zobaczcie, co najbardziej nas zaskoczyło!”
Latający człowiek – grawitacja to tylko sugestia
Jeśli roboty rozgrzały publiczność do czerwoności, to pokaz latającego człowieka dosłownie oderwał wszystkich od ziemi. Nad terenami zewnętrznymi BolognaFiere uniósł się pilot ubrany w futurystyczny kombinezon odrzutowy (Jet Suit) od Gravity Industries.
Wyposażony w pięć miniaturowych silników odrzutowych (umieszczonych na plecach oraz na ramionach), pilot kontrolował lot wyłącznie za pomocą ruchów własnego ciała. Widok człowieka, który bez żadnego helikoptera czy skomplikowanej maszyny unosi się kilkanaście metrów nad ziemią, robił niesamowite, wręcz filmowe wrażenie. Co najważniejsze – to nie jest zabawka. Ta technologia już teraz jest testowana przez wojsko oraz służby ratunkowe (np. ratowników górskich w Wielkiej Brytanii), aby błyskawicznie docierać w miejsca niedostępne dla tradycyjnych pojazdów. W Bolonii dostaliśmy jasny sygnał: era osobistej mobilności powietrznej właśnie się zaczyna!
Podczas targów największą uwagę zwracały czworonożne roboty, w tym niezwykle popularny model Unitree Go2 (oraz kultowy Spot od Boston Dynamics).
To zaawansowane roboty bioniczne wyposażone we własny system 4D LIDAR(laserowe skanowanie przestrzeni w czasie rzeczywistym) oraz zintegrowane moduły sztucznej inteligencji (GPT). Dzięki temu robot nie tylko bezbłędnie omija tłum zwiedzających na targach, ale potrafi analizować komendy głosowe i reagować na otoczenie. W ruchu wykorzystuje zaawansowany system stabilizacji oparty na algorytmach uczenia maszynowego – potrafi biegać, skakać, robić fikołki, a w warunkach przemysłowych przenosić ładunki, mapować trudny teren fabryk czy dokonywać inspekcji termowizyjnych w miejscach niebezpiecznych dla ludzi.
👤 Biały robot humanoidalny: Promobot V.4 (lub iCub / Alter3)
Włoskie targi WMF od lat ściśle współpracują z twórcami humanoidalnych androidów, a stałym gościem prezentacji jest m.in. Promobot V.4 oraz zaawansowane, białe roboty usługowe i edukacyjne.
Ten futurystyczny, biały robot został zaprojektowany do bezpośredniej komunikacji z ludźmi w miejscach publicznych. Posiada wbudowany system rozpoznawania twarzy (rozróżnia płeć, wiek i emocje rozmówcy) oraz potrafi prowadzić płynny dialog dzięki integracji z chmurowymi modelami językowymi AI. Ruchome mikro-silniki w jego twarzy pozwalają na odtworzenie kilkudziesięciu ludzkich mimik. Jego mechaniczne ramiona i dłonie mają wysoki stopień swobody, co pozwala mu na precyzyjne gestykulowanie, podawanie materiałów promocyjnych, a nawet drukowanie biletów i obsługę terminala płatniczego na żywo przed publicznością.
Jakie kraje i firmy ukształtowały WMF 2026?
Skala międzynarodowa tegorocznego WMF była imponująca. W wydarzeniu wzięły udział firmy, fundusze inwestycyjne, startupy oraz delegacje instytucjonalne z ponad 90 krajów świata.
W halach BolognaFiere wyraźnie słychać było wielojęzyczny miks. Brak jednak obecności Polaków .Wśród oficjalnych delegacji międzynarodowych i wystawców silną reprezentację miały m.in.:
Europa: Włochy (jako gospodarz), Francja, Niemcy, Polska, Szwajcaria, Hiszpania, Austria, Belgia, Norwegia, Szwecja, Holandia czy Estonia.
Ameryka Północna i Południowa: USA, Kanada, Brazylia, Argentyna, Gwatemala.WMF
Azja i Bliski Wschód: Chiny, Indie, Singapur, Hong Kong, Katar, Jordania, Gruzja, Mongolia.WMF
Afryka: m.in. Egipt.
Jakie firmy i marki nadawały ton wydarzeniu?
W specjalnych strefach tematycznych (tzw. Districts) oraz na scenach głównych zaprezentowali się technologiczni giganci oraz liderzy poszczególnych sektorów rynkowych. Wśród marek tworzących ekosystem WMF i współpracujących przy wydarzeniu pojawiły się m.in.:
TikTok – kształtujący dyskusję wokół gospodarki twórców (Creator Economy) i nowych strategii wideo.
Ford – prezentujący przyszłość zrównoważonej i inteligentnej elektromobilności.We Make Future – WMF
Salesforce, Zendesk oraz SAP – liderzy systemów CRM, chmurowych i automatyzacji procesów biznesowych.We Make Future – WMF
GoDaddy – gigant sektora hostingowego i wsparcia MSP.We Make Future – WMF
TIM (Telecom Italia) – wspierający innowacje i zielone technologie w strefach zrównoważonego rozwoju.We Make Future – WMF
Instytucje: Parlament Europejski, włoskie Ministerstwo Kultury oraz liczne konsorcja naukowe i uniwersyteckie stymulujące Tech Transfer (jak Netval czy Knowledge Share).
Nie zabrakło też genialnych startupów z całego globu rywalizujących w finale World Startup Fest, jak francuskie Wormsensing (nowatorskie czujniki piezoceramiczne dla Przemysłu 4.0) czy niemiecki MaestroHub (unifikacja danych przemysłowych w czasie rzeczywistym).
Kluczowe trendy z WMF 2026: Co napędza rynek?
Nasza obecność na dziesiątkach paneli pozwoliła nam wyłonić 4 wiodące trendy, które będą definiować biznes w nadchodzących miesiącach:
1. AI & Search Evolution (Sztuczna Inteligencja w praktyce)
To nie był już czas na teoretyczne debaty o tym, „czy AI nas zastąpi”. Scena Search & AI skupiła się na realnym wpływie silników odpowiedzi (tzw. Answer Engines) na tradycyjne SEO. Firmy wdrażają tzw. AI Agents(inteligentnych agentów autonomicznych), którzy nie tylko generują treści, ale samodzielnie optymalizują procesy produkcyjne, logistyczne oraz operacje wewnątrz struktur ERP i CRM.
2. Nowy wymiar e-commerce i MarTechu
Digital marketing przestał być liniowy. W erze „niekończącego się feedu” (Endless Feed) kluczowym zasobem walutowym marek stała się uwaga użytkownika. Eksperci z TikTok oraz agencji digitalowych pokazywali, jak za pomocą hiper-personalizacji danych oraz narzędzi automatyzacji przyciągać i budować lojalność klientów, zwłaszcza z Pokolenia Z.
3. Przemysł 4.0, Robotyka i Kosmos
Przyszłość to fuzja świata fizycznego i cyfrowego. Dużym echem odbiły się strefy dedykowane Space Economy(komercjalizacja danych satelitarnych i infrastruktury kosmicznej) oraz robotyce przemysłowej, gdzie na żywo można było zobaczyć autonomiczne systemy transportowe i zaawansowane humanoidy.
4. Bezpieczeństwo danych i etyka (Rights & Cybersecurity)
Wraz z ogromnym wzrostem popularności AI, kluczowym tematem stało się odpowiedzialne i etyczne wdrażanie algorytmów, ochrona prywatności oraz cyberobrona. Regulacje unijne i globalne standardy bezpieczeństwa danych były omawiane na równi z innowacjami technologicznymi.
Nasze wnioski z Bolonii
Obecność na We Make Future 2026 uświadomiła nam, jak ważne jest trzymanie ręki na pulsie w tak dynamicznie zmieniającym się środowisku. Wracamy do biura z głowami pełnymi pomysłów, nowymi kontaktami międzynarodowymi i gotowością do wdrożenia podpatrzonych trendów w naszych codziennych projektach. Przyszłość dzieje się teraz – a my jesteśmy gotowi, by ją współtworzyć!
Szukasz wsparcia na międzynarodowych targach w Bolonii ? Jesteśmy tu dla Ciebie!
Oglądanie latających ludzi i gadających robotów w Bolonii to niesamowite przeżycie, ale my nie pojechaliśmy tam tylko dla widowiska. Doskonale wiemy, że za kulisami każdego tak ogromnego wydarzenia kryje się gigantyczna machina organizacyjna, technologiczna i komunikacyjna.
Jeśli Twoja firma planuje podbić zagraniczne rynki, zaprezentować się na międzynarodowych eventach lub po prostu potrzebuje solidnego zaplecza – oferujemy kompleksowe wsparcie w obsłudze wydarzeń biznesowych.
Profesjonalne tłumaczenia IT
Wsparcie językowe na żywo:
reportaż fotograficzny z wydarzeń
zwiedzanie Bolonii
catering/degustacja
pilotaż/opiekun grupy
Napisz do nas infobolonia@gmail.com
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Dziś w Bolonii bez mortadeli się nie obejdzie jest ona wszechobecna nie tylko w oryginalnej postaci ale jako dodatek do wielu potraw
typowa deska w Bolonii
Tak naprawdę nie ma konkretnej daty kiedy powstała mortadela, niektóre źródła podają setki a nawet 1000 lat, lecz nie ma wątpliwości co do regionu ,powstała ona między Emilią Romagną a Lacjum a w średniowiecznych czasach bardzo ceniona ,na początku było to w istocie bardzo drogie salami, dlatego ,że jego przeznaczenie miało zdominować książęce stoły w całej Europie.Istnieją dwie hipotezy co do jej nazwy : 1. Zgodnie z pierwszą teorią etymologię nazwy można znaleźć w myrtatum, łacińskim określeniu mirtu – aromat stosowany zamiast drogiego pieprzu – który był jednym ze składników kiełbasy zwanej z tego powodu farcimen myrtatum,który było znanym i powszechnie docenianym salami, wspomina już o niej Pliniusz Starszy (23–79 n.e.)Był rzymskim historykiem, pisarzem, filozofem przyrody jak i dowódcą floty. Jedynym jego zachowanym dziełem jest „Historia naturalna”, rodzaj encyklopedii, która jest kopalnią wiedzy i wyobrażeń czasów rzymskich. 2. Druga hipoteza natomiast wiąże nazwę mortadeli bezpośrednio z farcimen myrtatum, która została przygotowana w rzeczywistości z mortarium -(moździeż )i z tego powodu zwana również farcimen murtatum czyli mielonym mięsem w moździerzu. Moździeż był w rzeczywistości niezbędnym narzędziem do przygotowywania wielu kiełbas, a świadectwa o jego stosowaniu można znaleźć już w pierwszym wieku przed naszą erą .Stele grobowe z tamtych czasów przedstawiają stożkowy pojemnik, moździeż z tłuczkiem,używane właśnie do tego celu. Pierwsze udokumentowane receptury Obszar pochodzenia jest absolutnie pewien, Bolonia, miasto, w którym przechowywane są najstarsze dowody producenta mortadeli. Pierwszy nieoficjalny przepis pospolitej mortadeli pochodzi z 1557 roku , według licznych źródeł „ojcem” mortadeli, czyli tym, który stworzył pierwszy przepis, byłby Cristoforo di Messisbugo. Był on kucharzem, który pracował na dworze w Este (okolica Padwy) , i autorem jednego z pierwszych traktatów o gastronomii .Książka „Libro novo, opisuje jak przygotowywać wszelkiego rodzaju potrawy, napisana dokładnie w 1557 roku. W książce wyjaśnia on w rzeczywistości , wszystkie etapy przetwarzania i przygotowania mortadeli, z podaniem składników, które ją tworzą. Natomiast pierwszy prawdziwy przepis na mortadelę bolońską dostarczył agronom Vincenzo Tanara w 1667 roku z dokładnymi wskazaniami składników i znacznie większą ilością tłuszczu niż obecnie.To właśnie na tej recepturze wzorowana jest dzisiejsza mortadela bolońska . Tymczasem w XIX wieku mortadela spadła do serii b, to znaczy, kiedy to zaczęła być postrzegana jako odpady mięsne wytwarzana z niewykwalifikowaną siłą roboczą.Dopiero niedawno została ponownie oceniona i doceniona ze względu na niepowtarzalny aromat i wyjątkową soczystość, Mortadela dziś Dziś jest ona mniej tłusta zawiera ok.288 kcal /100 g , naprawdę smaczna i znana na całym świecie i istnieje także wzbogacona wersja z dodatkiem pistacji.
Mortadella Bologna PGI to gotowana kiełbasa wykonana wyłącznie z czystego mięsa wieprzowego, o różowym kolorze i intensywnym aromacie. Od lipca 1998 roku „Mortadella Bologna” została uznana za chronioną na poziomie europejskim oznaczeniem IGP -Indicazione Geografica Protetta( oznaczenie pochodzenia produktów rolnych i żywnościowych, nadawany przez Unię Europejską. Przyznawany produktom, których określona jakość, reputacja albo inna charakterystyka zależy od pochodzenia geograficznego, i których produkcja, przekształcenie lub/i przetwarzanie odbywa się na określonym terytorium).Po tym uznaniu tylko ,,Mortadella Bologna,, może nosić znak IGP , podczas gdy wszystkie inne produkcje, które nie są zgodne z zasadami specyfikacji, mogą być sprzedawane jako pospolita mortadela i absolutnie nie mogą używać nazwy „Bolonia” ani oznakowania „IGP”. „na sprzedawanych produktach .Często w niektórych częściach Włoch, a także na świecie, zwyczajowo wskazuje się jako„ Bolonię ”również pospolitą mortadelę co wprowadza w błąd konsumenta i jest niezgodne z prawem przy czym obniża walory oryginalnego produktu i dlatego w 2001 roku powstało konsorcjum Mortadeli w Bolonii – ,, Consorzio Mortadella Bologna,, które skupia głównych jej producentów by dbać o jej „ochronę”, „promocję” i „waloryzację”. Mortadela składnikiem wielu potraw Mortadela to nie tylko wędlina ale także niezbędny dodatek do wielu potraw .W Bolonii najpopularniejsza jest mortadela podawana po prostu w przekrojonej świeżej bułce,, Panino con la Mortadella,, Często podczas różnych miastowych ewentów jest królową street Food .
Jest protagonistką wielu tradycyjnych potraw bolońskich: w rzeczywistości jest składnikiem nadzienia znanych tu i sławnych bolońskich ,,tortellini,, Bardzo znana tu ,,Spuma di Mortadella ,, to po prostu zmiksowana mortadela wraz z twarożkiem i odrobiną parmezanu stanowi świetny delikatny puszysty , różowy krem do pieczywa
.Świeżutka ,wyśmienita , krojona w kostkę jako aperitif spożywana z pieczywem sama lub dodatkiem serów. Sprzedawana jest na świeżo,hermetycznie pakowana lub w plastrach ,niektóre mortadele to naprawdę niezły kawał potrafia być ogromne! Niewiem jak wam ale już mi ślinka leci …Miam mniam
Chcesz poznać więcej typowych smaków Bolonii?Koniecznie przeczytaj ten artykuł!
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Bolonia nie bez powodu nosi przydomek „La Grassa” (Tłusta). To kulinarna stolica regionu Emilia-Romania i przez wielu uważana za gastronomiczne serce całych Włoch. Kuchnia Bolonii jest bogata, sycąca i oparta na wielowiekowej tradycji, gdzie kluczową rolę odgrywają świeże makarony jajeczne, wieprzowina oraz sery.
Znaczenie kuchni bolońskiej w kulturze narodowej przypieczętowuje fakt, że oficjalne receptury są prawnie chronione. W bolońskiej Izbie Handlowej oraz w Accademia Italiana della Cucina oficjalnie zarejestrowano 34 przepisy kuchni bolońskiej (wchodzi tu również prowincja Bolonii ,Imola oraz część górzysta Apeniny bolońskie)
typowo bolońskie są min.
Dokładny przepis na Ragù alla Bolognese (złożony w 1982 roku, zaktualizowany w 2023 r.).
Precyzyjne wymiary makaronu Tagliatelle (szerokość ugotowanej wstążki musi wynosić dokładnie 8 mm, co odpowiada 12270-tej części wysokości wieży Asinelli).
mortadela
cotoletta alla bolognese
I Tortellini in brodo
bollito bolognese,
fritto bolognese,
friggione
polpette alla bolognese
I Passatelli Bolognesi
La Lasagna Verde alla Bolognese
La Spuma di Mortadella
La Torta di Riso (o Torta degli Addobbi)
Il Certosino di Bologna (o Pan Speziale)
La Pinza Bolognese (con la mostarda bolognese)
Gli Zuccherini Bolognesi all’anice
To pokazuje, jak bardzo Włosi dbają o to, by globalizacja nie zniszczyła ich kulinarnego dziedzictwa.
Wpływ najstarszego uniwersytetu w Europie
Znaczenie kuchni bolońskiej ukształtował działający od 1088 roku Uniwersytet Boloński. Przez wieki do miasta zjeżdżali zamożni studenci, profesorowie i dyplomaci z całego świata. Aby zaspokoić ich wyrafinowane podniebienia, lokalni kucharze musieli wznieść się na wyżyny rzemiosła. Uniwersytet sprawił, że kuchnia Bolonii stała się kosmopolityczna, a wieści o jej genialnych makaronach i wędlinach rozniosły się po całej Europie już w renesansie.
W kulturze Włoch niezwykle ważny jest aspekt społeczny jedzenia – wspólne spędzanie czasu, celebrowanie momentu i rozmowa (słynne convivialità). Bolonia jest tego kwintesencją. To tutaj, w labiryncie uliczek średniowiecznego targu Quadrilatero, narodziła się kultura spotkań w osteriach. Miejsca takie jak Osteria del Sole (działająca od 1465 roku) udowadniają, że jedzenie i wino w kulturze włoskiej służą przede wszystkim łączeniu ludzi ze wszystkich klas społecznych.Do tego baru możesz wnieść własne jedzenie tu zamawiasz tylko cos do picia i UWAGA nie ma tu wody ani cocca coli ,jedyny napój bezalkoholowy to piwo 0% !
najstarszy bar w Bolonii Osteria Sole
Kulinarne mity a tożsamość narodowa
Dla Włochów kuchnia Bolonii to także punkt honoru w walce o autentyczność. Słynne na całym świecie „spaghetti bolognese z sosem ragu” we Włoszech praktycznie nie istnieje i jest uznawane za turystyczny wymysł. Edukowanie świata, że prawdziwy sos mięsny jada się wyłącznie z tagliatelle, stało się dla Włochów misją kulturową. Pokazuje to, jak głębokie jest przywiązanie mieszkańców Italii do regionalnych zasad i jak ważna jest dla nich poprawność kulinarna.Nawet burmistrz Bolonii oburzony ostatnio wypowiadał się publicznie na ten temat i nie akceptuje dania jakim jest spaghetti z sosem ragu!
Istnieje jednak ,,Spaghetti z tuńczykiem,, w stylu bolońskim Oficjalny przepis został zarejestrowany w 2018 roku To jedyny spaghetti obecny na stołach bolońskich od początku wieku, zwłaszcza w dni postu religijnego.ciezko jednak znaleźć to danie w bolońskich restauracjach.
Bez kuchni bolońskiej włoska kultura straciłaby swoje najbardziej rozpoznawalne symbole.
To właśnie produkty z regionu Bolonii i Emilii-Romanii (jak Parmigiano Reggiano, ocet balsamiczny z Modeny czy Mortadella) zdefiniowały to, co dziś cały świat rozumie pod pojęciem „Made in Italy”.
Unikalność kuchni bolońskiej można zamknąć w triadzie: jajeczny makaron, wieprzowina i parmezan. To kuchnia bogata, rzemieślnicza i niezwykle techniczna, gdzie każde danie ma status kulinarnego arcydzieła o ściśle określonych proporcjach.
Region Emilia-Romania to absolutny, bezkonkurencyjny lider nie tylko we Włoszech, ale i w całej Europie. To miejsce zyskało nawet prestiżowy przydomek „Food Valley” (Dolina Jedzenia).
Emilia-Romania posiada najwięcej certyfikowanych produktów regionalnych w Unii Europejskiej. Mowa o unijnych znakach jakości:
DOP (Denominazione di Origine Protetta – Chroniona Nazwa Pochodzenia)
IGP (Indicazione Geografica Protetta – Chronione Oznaczenie Geograficzne)
Obecnie region ten ma na swoim koncie aż 44 produkty z tymi certyfikatami. Żaden inny region w Europie nie może pochwalić się taką liczbą.
Wynika to z unikalnego mikroklimatu (od rzeki Pad aż po wzgórza Apeninów) oraz niesamowitej pasji do ochrony tradycji. To stąd pochodzą największe kulinarne ikony Włoch, które znamy na całym świecie:
Parmigiano Reggiano DOP – król serów, produkowany tylko w ściśle określonych prowincjach (m.in. Parma, Reggio Emilia, Modena i część Bolonii).
Prosciutto di Parma DOP – słynna, naturalnie dojrzewająca szynka parmeńska.
Aceto Balsamico Tradizionale di Modena DOP – tradycyjny ocet balsamiczny, który dojrzewa w drewnianych beczkach przez minimum 12 lub 25 lat.
Mortadella di Bologna IGP – typowa wędlina z Bolonii.
Culatello di Zibello DOP – ekskluzywna, najszlachetniejsza odmiana szynki, dojrzewająca w mgłach nad rzeką Pad.
Te 44 certyfikaty to dowód na to, że w Emilii-Romanii jedzenie to nie tylko biznes, ale przede wszystkim dziedzictwo kulturowe chronione rygorystycznymi przepisami.
Kulinarne symbole Bolonii
Typowe najbardziej popularne bolońskie smaki to mortadela,lasagne,sos ragù( znane na całym świecie bolońskie danie to tagliatelle al ragù a nie spaghetti!!! jak wszyscy myślą ! Tagliatelle czyli krajanka .Dalej mamy ,tortellini in brodo(pierożki w rosole ) ravioli di ricotta con burro e salvia(pierogi z nadzieniem twarogowym /ricotta ,podawane z masłem i szałwią ) kotlet po bolońsku cotoletta alla bolognese ,friggione(długo smażona na małym ogniu cebula i pomidory dodatek do mięs i chleba) ,polpette con piselli( pulpety z groszkiem )
Crescentine e Tigelle (podawane z deską wędlin i serów)
Tradycyjne bolońskie pieczywo podawane jako przystawka lub przekąska.Crescentine (w sąsiedniej Modenie zwane gnocco fritto) to smażone na głębokim tłuszczu, puszyste poduszeczki z ciasta drożdżowego. Tigelle (pochodzą z Modeny) to małe, okrągłe, gęste placuszki wypiekane w specjalnych formach o średnicy 8–10 cm i grubości około 1,5–2 cm. Ich znakiem rozpoznawczym jest geometryczny wzór przypominający „kwiat życia”, który tradycyjnie odciska się na powierzchni ciasta.Do wypieku używa się tzw. tigelliery – żeliwnej lub aluminiowej formy (najczęściej z siedmioma okrągłymi miejscami), w której ciasto jest dociskane i pieczone bezpośrednio na ogniu.
Pulpety po bolońsku (polpette alla bolognese)
To tradycyjne, niezwykle aromatyczne klopsiki z Bolonii, których sekretem i absolutnym fundamentem jest dodatek Mortadelli z Bolonii (IGP).
Składniki: Robi się je z mieszanki mięsa mielonego (zwykle wieprzowiny i wołowiny lub cielęciny), dużej ilości drobno posiekanej mortadeli, tartego sera Parmigiano Reggiano, jajka oraz odrobiny gałki muszkatołowej i tartej bułki dla spójności.
Przygotowanie: Uformowane małe klopsiki najpierw obtacza się w bułce tartej lub mące i krótko smaży (często na maśle lub głębokim oleju), aby zyskały chrupiącą skórkę.
Podanie: Najbardziej klasyczna, tradycyjna wersja domowa i restauracyjna to polpette in umido con piselli, czyli pulpety duszone w gęstym, aromatycznym sosie pomidorowym z dodatkiem zielonego groszku.
Dzięki mortadeli i parmezanowi są niesamowicie soczyste, wyraziste w smaku i miękkie – idealne do „scarpetta”, czyli wyjadania pysznego sosu kawałkiem chleba. w niektórych tratoriach jest tez wersja bez groszku.
Tagliatelle al Ragù
Prawdziwy pierwowzór znanego na świecie „bolognese”. To długi, płaski i szeroki makaron jajeczny (wstążki o oficjalnej szerokości dokładnie 8 mm), podawany z gęstym sosem mięsnym na bazie wołowiny, wieprzowiny, boczku pancetta oraz warzywnej bazy (soffritto), duszonych godzinami z dodatkiem wina, bulionu i odrobiny mleka.(włoskie babcie dodają często łyżkę masła pod koniec gotowania)Po skosztowaniu tego dania raz na zawsze przekonacie się, jak gigantyczna różnica dzieli autentyczny, delikatny-mięsny sos ragù od jego kwaśnych, pomidorowych podróbek ze sproszkowanych fixów! Porowaty, świeży makaron idealnie współgra z mięsem, tworząc kompozycję idealną.
foto Aneta Malinowska
Tortellini in brodo
Małe pierożki nadziewane mieszanką mięs (wieprzowina, prosciutto, mortadela) i parmezanu, tradycyjnie serwowane w aromatycznym, czystym bulionie kapłonowym lub wołowym.Im mniejsze tym lepsze , mieszkańcy czasami miedzy soba przekomarzają się , czyja mama czy babcia robi je najlepsze i najmniejsze.Miniaturowe, ręcznie zwijane pierożki z niezwykle cienkiego ciasta jajecznego, tradycyjnie nadziewane mieszanką schabu wieprzowego, szynki prosciutto crudo, mortadeli i parmezanu.Tradycyjnie serwowane są wyłącznie w gorącym, esencjonalnym, czystym bulionie kapłonowym lub wołowo-drobiowym. Istnieją jednak dwa inne warianty-tortellini z sosem parmezanowym i śmietaną(to moja ulubiona wersja-latem rosół jest za gorący ,szukam potraw nieco chłodniejszych) oraz z sosem ragù (wersja bardzo treściwa,nadzienie i sos mięsny to bomba kaloryczna)
Czy wiedzieliście że ...Dla bolończyka Tortellini in brodo to dokładnie to samo, co dla Polaka niedzielny rosół z makaronem?
– absolutna świętość i stały punkt rodzinnego obiadu.
Różnica tkwi w makaronie: zamiast nitek, do rosołu trafiają miniaturowe pierożki (tortellini)z mięsnym nadzieniem (prosciutto, mortadela, schab i parmezan).Bolończycy przestrzegają jednej kluczowej zasady: tortellini gotuje się bezpośrednio w rosole, nigdy w wodzie! Dzięki temu makaron spija esencję bulionu, a mąka z ciasta lekko go zagęszcza.Przed zjedzeniem obowiązkowo posypuje się talerz solidną porcją tartego Parmigiano Reggiano, który idealnie stapia się z gorącym rosołem.
Tortellini w sosie parmezanowym ze śmietaną
-W Bolonii latem jest bardzo gorąco często właśnie latem tortellini podaje się na dwa inne sposoby : z sosem ragu lub ze śmietaną i kremem z parmezanu ,osobiście ta ostatnia opcja smakuje mi najlepiej. Mówi się ze bolończycy DOC(tak oni sami się nazywają) nawet w upały jedzą tortellini z rosołem!
Lasagna Verde alla Bolognese-zielona lasagna
Zapiekanka makaronowa składająca się z zielonych płatów ciasta (barwionych świeżym szpinakiem), ułożonych warstwowo z klasycznym sosem mięsnym (ragù), gęstym sosem beszamelowym oraz dużą ilością tartego sera Parmigiano Reggiano .Bolońska lasagna uchodzi za najlepszą wersję tego dania na świecie. Jest niezwykle delikatna, wręcz rozpływa się w ustach, a dodatek szpinaku do ciasta nadaje potrawie unikalnego charakteru, którego nie znajdziesz w komercyjnych wersjach.
Balanzoni (Tortelli Matti)
Duże , zielone tortelli ,ich nazwa pochodzi od karnawałowej postaci Doktora Balanzone (symbolu bolońskiego prawnika). Nadziewane są kremową ricottą połączoną z mieloną mortadelą i parmezanem, a podaje się je najczęściej w prostym sosie z masła i szałwii.To mniej znany poza Bolonią, ukryty klejnot lokalnej kuchni.Balanzoni nie pojawiają się nawet w starożytnych książkach kucharskich.Można zatem założyć, że są one stosunkowo nowym wynalazkiem kulinarnym, który przez lata powoli przedostał się do kuchni restauracyjnych i jest obecnie serwowany w wielu miejskich lokalach.Łączą w sobie delikatność ricotty z głębokim, charakterystycznym smakiem mortadeli, stanowiąc lżejszą, ale wciąż niezwykle wyrazistą opcję makaronową.
Mortadella di Bologna IGP
– Zupełnie inna niż ta, którą znamy z Polski. Oryginalna to szlachetna, aromatyczna wędlina wieprzowa z kawałkami tłuszczu i pistacjami, krojona w niemal przezroczyste plastry lub w kostkę na aperitif.O gładkiej strukturze, równomiernie usiana kostkami twardego tłuszczu oraz opcjonalnie pistacjami lub ziarnami pieprzu. W Bolonii smakuje się ją często pokrojoną w kostkę lub w ogromne plastry .Prawdziwa bolońska mortadela nie ma nic wspólnego z tanimi mielonkami. Pachnie i smakuje obłędnie , jest aksamitna i lekka. Sekret tkwi w świeżości: mortadela krojona na bieżąco zachowuje pełnię smaku i aromatu. Właśnie dlatego warto unikać gotowych czy zapakowanych bułek. Choć żyjemy w biegu, weźmy przykład z Włochów – tam na dobre jedzenie czeka się z założenia. Odrobina cierpliwości opłaci się w postaci genialnego, autentycznego smaku. – Historia mortadeli więcej na stronie https://infobolonia.com/2026/06/26/rozowa-delikatna-smaczna-i-aromatyczna-oto-historia-bolonskiej-mortadeli/
Salame rosa
Różowe salami to mało znany przodek mortadeli.Zrodzona z 500 lat bolońskiej kultury chłopskiej, salami rosa stanowi dziś ultraniszę w krajobrazie kulinarnym, a jej przetrwanie powierzono nielicznym producentom. Jej początki sięgają XVII-wiecznej Emilii; spożycie tego produktu trwało do początku XX wieku, kiedy to jego współistnienie z powszechną mortadelą stało się trudniejsze: ta ostatnia w rzeczywistości stopniowo zdobywała coraz większe udziały w rynku, co doprowadziło do powolnego spadku spożycia salami rosa. Obecnie produkcja tego specjału jest ograniczona i ma charakter rzemieślniczy. Dlatego kluczowe jest użycie idealnego surowca. Chude mięso uzyskuje się z mielonej łopatki i szynki: pracownik grubo je mieli lub kroi nożem, uzyskując kostki o boku dwóch do trzech centymetrów. Sekretem osiągnięcia idealnego rezultatu jest użycie kawałków odpowiadających dłuższym mięśniom, które pozwalają produktowi zachować jasny kolor nawet po ugotowaniu. Kolor chudego mięsa historycznie charakteryzował gotowy produkt, tak bardzo, że zainspirował jego nazwę (salame rosa, w rzeczywistości). Każdy przepis wymaga odpowiedniej równowagi smaków i tekstur, więc nawet w przypadku tej wędliny, chuda część musi być zrównoważona z odpowiednią zawartością tłuszczu: do produkcji salami rosa używa się pokrojonego w kostkę guanciale, co prawdopodobnie sprzyja obszarowi, w którym obok tkanki tłuszczowej odkłada się cienka, jasna warstwa mięśni. Po starannej selekcji i oczyszczeniu mięsa rozpoczyna się faza peklowania, składająca się z soli, czarnego pieprzu i świeżego czosnku (w niektórych wersjach zaleca się rozmaryn). Mieszaninę następnie wkłada się do syntetycznej osłonki i piecze w suchym piecu, gdzie musi odpocząć przez 15 do 24 godzin. Po zakończeniu tej fazy salami rosa jest gotowa do sprzedaży.
Spuma di mortadela
Spuma to nic innego jak pasta z mortadeli ,startego parmezanu ,śmietany i ricotty .Podawane z pieczywem najczęściej na ciepłych, złocistych crostini. Nie często znajdziecie te opcje w lokalach.
Cotoletta alla Bolognese (Petroniana)
-kotlet po bolońsku.Panierowany kotlet cielęcy (lub schabowy), który po usmażeniu na smalcu lub maśle jest na chwilę zanurzany w bulionie mięsnym, a następnie obkładany plastrem szynki prosciutto crudo, posypywany parmezanem i zapiekany, aż ser całkowicie się rozpuści. Połączenie soczystego mięsa, słonej szynki i kremowego parmezanu to danie niezwykle sycące i bogate w smaku – idealna alternatywa dla klasycznego schabowego czy wiedeńskiego kotleta.
Bolońskie potrawy mało znane
Warto wspomnieć o potrawach, o których nie mówi się w świecie a w typowych bolońskich trattoriach bolończycy się nimi zajadają.Nie znajdziecie ich łatwo przyrządza się je w miejscach gdzie chodzą lokalasi. Najbardziej powszechne i dostępne z wymienionych potraw będzie friggione.
Passatelli
Passatelli to typowa zupa(rosół) z kulinarnej tradycji regionu Emilia-Romania, zaliczana do typowych domowych dań bolońskich. Passatelli to absolutny klasyk kuchni Emilii-Romanii i jedno z ukochanych dań zimowych w Bolonii. Choć z wyglądu przypominają grube kluski lub „robaczki”, technicznie nie są makaronem, bo… nie zawierają mąki.
Robi się je z bardzo prostych, ale bogatych składników: tartej bułki, tartego sera Parmigiano Reggiano, jajek oraz odrobiny masła.Kluczem do ich wyjątkowego smaku jest tradycyjny dodatek gałki muszkatołowej oraz startej skórki z cytryny.Masę przeciska się przez specjalne metalowe naczynie z dziurkami i rączkami (ferro per i passatelli) lub solidną praskę do ziemniaków, formując kilkucentymetrowe, chropowate kluski, które trafiają prosto do garnka.Tradycyjnie serwuje się je jako Passatelli in brodo – ugotowane i podane w esencjonalnym, gorącym rosole wołowym lub drobiowym.
Bollito misto
Gotowane mięso- to tradycyjne danie z wolno gotowanych różnych gatunków mięs (m.in. wołowiny, wieprzowiny i drobiu), które wywodzi się z wiejskiej filozofii niemarnowania żywności. Współcześnie stanowi ono nieodłączny element niedzielnych oraz świątecznych obiadów, symbolizując rodzinne spotkania i dostatek. W niedziele jest rosół z tortellini wiec mięso zostaje.Danie podaje się na gorąco, tradycyjnie po zupie z tortellini lub passatelli, w towarzystwie wyrazistych sosów (takich jak sos zielony, czerwony, rzadziej chrzan ), które dopełniają jego smak. Ta dawna kuchnia uboga stała się cenioną sztuką kulinarną, kultywowaną do dziś w typowych nieturystycznych trattoriach oraz na lokalnych festiwalach.
Fritto misto bolognese
(Mix boloński smażony)Fritto misto alla bolognese to triumf kuchni emilijskiej: bogate i różnorodne danie, które łączy w sobie pikantne i słodkie składniki. Jego główną cechą jest niezwykła różnorodność, ponieważ łączy mięso, ser, warzywa, a nawet smażone owoce i słodycze(crema fritta -krem smażony)
Friggione
(w dialekcie bolońskim frizżôn) to tradycyjny, rustykalny sos lub dodatek warzywny pochodzący z Bolonii, którego receptura jest oficjalnie zarejestrowana w bolońskiej Izbie Handlowej.
To niezwykle esencjonalny, wolno duszony sos, którego głównymi składnikami są ogromne ilości białej cebuli oraz obrane pomidory (często z dodatkiem smalcu, odrobiny cukru i soli). Sekretem friggione jest czas: cebulę najpierw maceruje się w cukrze i soli, a całe danie dusi się na bardzo małym ogniu przez wiele godzin, aż cebula niemal całkowicie się rozpadnie i straci swoją ostrość, stając się słodka i kremowa.
Friggione jest niezwykle uniwersalne i doskonale komponuje się z tłustymi, wyrazistymi smakami. Najczęściej podaje się go jako:
Dodatek do mięs: Klasycznie serwuje się go do gotowanych mięs (np. wspomnianego wcześniej bollito misto), pieczeni wieprzowej oraz tradycyjnych emilijskich kiełbasek (salsiccia).
Do lokalnego pieczywa: Idealnie pasuje jako farsz lub dodatek do tigelle oraz crescentine
Przystawka (Antipasto): Często podawany na ciepło na grzankach z chleba (crostini).
Tu zdradzę wam sekret ,w mojej wersji dodaję także paprykę i według mnie smakuje dużo lepiej bilansując nadmierny smak cebuli psss.bo jak usłyszą bolończycy to będą zrzędzić ….
Typowe bolońskie słodkości
Bolonia, czyli Tłusta, ma długą i silną relację ze słodyczami. Już w 1249 roku edykt miejski ograniczył ich nadmierne spożycie na weselach. Nie chodziło więc tylko o mortadelę i świeży makaron. Przez wieki kuchnia miejska charakteryzowała się doskonałymi wypiekami, ciastkami i innymi specjałami, z których niektóre stały się narodowymi skarbami. Oto wybór najbardziej charakterystycznych i popularnych bolońskich słodyczy, które do dziś są domowej roboty i dostępne w wielu rzemieślniczych piekarniach miasta.
Ciasto ryżowe (Torta di riso)
Raviolebolognesi (Raviole di San Giuseppe)
Pinza Bolognese
Certosino (lub Pan Speziale)
Crema fritta
Zuccherini montanari -górskie ciastka
Le Sfrappole Bolognesi.
Zuppa inglese
Czekolada Majani
Il Salame di Cioccolato Bolognese-czekoladowe salami bolońskie
Na słodką stronę Bolonii poświęciliśmy osobny artykuł
Sercem kulinarnego życia miasta jest Quadrilatero – średniowieczna siatka wąskich uliczek tuż obok Piazza Maggiore.
To tutaj dawne rzeźnie i targowiska zamieniły się w tętniące życiem delikatesy, gdzie z sufitów zwisają udźce szynki parmeńskiej, a na ladach piętrzą się koła Parmigiano Reggiano , mortadela i ręcznie robione tortelli i tortellini. Wieczorami mieszkańcy i turyści siadają w tutejszych osteriach, by przy lampce lokalnego wina Lambrusco lub Pignoletto zajadać się typowymi wędlinami i serami. Jako pieczywo koniecznie spróbujcie crescente, crescentine i tigelle. Lokalasi powoli uciekają z tych miejsc zrobiły się one gwarne i zmieniły atmosferę wcześniejszego spokojnego miasta a co najważniejsze zmieniły się smaki i ceny.
*crescenta -Crescentina lub crescenta to rodzaj focacci typowy dla regionu Emilia, a szczególnie Bolonii, przygotowywany ze smalcu i zawierający małe kawałki wędliny wewnątrz ciasta są opcje również bez kawałków wędliny.
*crescentina -smażone ciasto drożdżowe przeważnie na smalcu *nie sa wcale tłuste zaraz po szybkim smażeniu osusza się je na specjalnym papierze .Crescentine na gorącym tłuszczu rosną i przybierają formę poduszeczek ,które po przekrojeniu wypełnia się dodatkami
*tigella -to inna opcja (chleba) . Ciasto nakłada się na gorącą dekorowaną ,blaszaną formę i tworzą się okragłe ,,grawerowane,, placuszki ,które po przekrojeniu nadziewa się przeważnie doprawionym smalcem /lardo lub marmoladą .Oczywiscie smakuja tez dobrze jak crescentine z wędlinami i serem.
Często pytali nas jak robi się crescentine oto domowy przepis
250 g mąki 0 3 g suchych drożdży piwnych 70 g mleka 60 g wody gazowanej pół łyżeczki cukru 20 g smalcu 1 łyżeczka soli Olej z orzechów ziemnych do smażenia *ten najlepszy ma wysoką temperaturę podgrzewania
Do miski wsypać mąkę, drożdże, cukier i dodać smalec .Ugniatamy ciasto ok 5 min następnie stopniowo dodać letnią wodę i mleko i sól i wyrabiać dalej przez 10 minut lub do momentu uzyskania gładkiego i jednolitego ciasta. Ciasto przełożyć do miski, przykryć folią spożywczą i pozostawić do wyrośnięcia w piekarniku przy włączonym świetle na 2 godziny lub do momentu, aż podwoi swoją objętość. Gdy ciasto wyrośnie, przenieś je na lekko posypaną mąką powierzchnię roboczą i rozwałkuj na grubość 3 mm. Rozwałkowane ciasto kroimy w prostokąty ok 10 cm na 7cm
W rondlu czy patelni o wysokich bokach rozgrzej dużą ilość oleju.Gdy będzie gorąy, zacznij smażyć prostokąty po jednym lub maksymalnie dwa na raz *nie wiecej bo usmażą się źle lub przykleją do siebie Gdy napęcznieją i ozłocą się ,przewracamy je na 2 stronę , po usmażeniu lekko odsączamy i pozostawiamy do wyschnięcia na specjalnym papierze pochłaniającym olej spożywczy.Najlepiej smakuje z wędlinami,serami i dodatkiem warzyw peklowanych .Świetnie smakuje również na słodko podany z ulubionym dżemem ,marmoladą czy nutellą.
Crescentine przekrawamy na pół i nadziewamy .
Smacznego!
UWAGA !W Bolonii i całych Włoszech obowiązuje opłata za coperto czyli opłata za tzw.nakrycie stołu .W Bolonii cena waha się od 1 nawet do 4 euro ,np.w pizzerii będzie to ok. 2-2,5 euro a w osteria ,trattoria czy restauracji średnio ok 2,5/4,00 euro. Na rachunku musi widnieć także jako ,,coperto’’ nie płacić osobno do ręki! Tutaj w Italii napiwki nie są obowiązkowe!Jednak coperto płaci sie prawie zawsze wyjatkowo zdarza się ,że lokale go nie pobierają .Tak samo w pubach często jest to ok 1 euro.
Tradycyjne restauracje i trattorie w centrum,ktore polecamy
Specjalność: Król bolońskiego street foodu -bułka Rosetta (zwana rosetta czyli Róża -ma charakterystyczna formę tego kwiatu)z mortadelą i dodatkami , które sam wybierzesz(polecam krem pistacjowy ,stracciatella czy suszone pomidory )
Mortadela LAB -bułki z z mortadelą i dodatkami maja 3 punkty w mieście :
📍Via San Vitale 4f (niedaleko pod 2 wieżami) 📍Via Volturno 7a 📍VIA Monari 1c
Pizze w kawałku-nasze polecajki
-pizzeria 2 Torri – Strada Maggiore pod 2 wieżami
-forno Brisa maja 4 punkty
via Galliera, 34d – Bologna via Castiglione 43 – Bologna Via San Felice 91a – Bologna Via Nicolò Dall’Arca 16/2/e – Bologna
Gdzie jedzą lokalasi
Ulubione miejsca często znajdują się poza murami i na wzgórzach .Oto kilka miejsc, gdzie można zjeść naprawdę dobrze i niedrogo. Zawsze polecamy rezerwację ,czasami z kilkudniowym wyprzedzeniem lub nawet 2 tygodniowym jeśli mamy weekend.
–Osteria della Fondazza via Fondazza 35a restauracja jest wciąż taka sama jak dawniej, staroświecka osteria, typowe bolońskie menu i wystrój, w każdy piątek serwowane są również crescentine .
–Trattoria da Vito viaMusolesi 9 , typowo starobolońska rodzinna restauracja z atmosferą z tamtych lat
–Trattoria Mulino Bruciato via Pescarola 50 to prawdziwa bomba, otwarta od 19.30 do 03.00 – każdego dnia oprócz niedzieli. Naprawdę bardzo dobre jedzenie, obfite porcje i bardzo uczciwe ceny oraz świetna obsługa .
–Chiosco Ai Pini tu tylko crescentine ,najlepsze w mieście.
–Circolo Mazzini , trattoria Emiliana via Emilia Levante 6. Na kolację Świeże Makarony, Crescentine i Tigelle z wędlinami, oraz domowe desery.
–TRATTORIA MONTE DONATO. Via Siepelunga, 118.
–OSTERIA DAL NONNO. Via di Casaglia, 62.
Najlepsza pizza poza centrum -.
–Ristorante Pizzeria Pinterrè via Mazzini 170.
–Pizzeria Il Sellaio via S.Donato 31
Kulinarna Pamiątka. Co warto kupić i gdzie kupić .
Na via delle Pescherie Vecchie jest kilka typowych sklepików z artykułami spożywczymi często już przystosowanymi do podrózy. Oczywiście polecę wam artykuły typowo bolońskie lub regionalne. *Letnią porą ze wzgledu na wysokie temperatury unikajcie wyrobów czekoladowych jak i wędlin .Polecam artykuły które nadaja się w podróż. Jednym z takich sklepów gdzie warto sie udać to sklep Tamburini duży wybór ,świeżo i porcje w sam raz na przejazd.
–salamoia bolognese ,przyprawa solna z ziołami w słoiczku świetna do różnych potraw zwłaszcza mięsnych ,rybnych i warzyw smażonych ,przyznam , że bez niej nie mogę się obejść .
–friggione w słoiczku (typowy boloński dodatek do dań czy pieczywa , na bazie cebuli )
–pinza bolognese lub ravioli con mustarda (typowe słodkie ciasto czy rogaliki z bolońską marmoladą) , torcik ryżowy (torta di riso)
–ragù bolognese (sos boloński w słoiczku )
OLEJ .Jeśli jesteście zainteresowani dobrym olejem polecam sklep na via D’Azeglio Emporio Fratelli Carli gdzie znajdziecie takze inne produkty jak oliwki ,wino czy ciastka (ale też nie typowe dla Bolonii )
Oprócz małych sklepików niedaleko jest duży 3 piętrowy punkt gastronomiczny (sklep, restauracja ,kawiarnia ) Mercato di Mezzo gdzie znajdziecie wiele innych produktów .
Te produkty znajdziecie również w większych sklepach jak Coop ,Conad czy Pam ale jakościowo może okazać się gorzej .
KAWA .Chcesz kupić dobra kawę polecam Bar Aroma -via Porta Nova, 12 b , degustacja i sprzedaż wyszukanych kaw i herbat.
CZEKOLADA ,,Majani cioccolato boutique,, via de Carbonesi 5 , typowa bolońska czekolada i wyroby czekoladowe .Jak pisałam w ciekawostkach to właśnie tu powstała pierwsza twarda czekolada we Włoszech, właśnie w Bolonii w 1832 roku .(nie polecamy w okresie letnim jest zbyt gorąca
Pamiątki z Bolonii
Serdecznie zapraszamy do sklepu z którym współpracujemy i jednocześnie do przechowalni bagażu 24/24 przy Strada Maggiore 5A tuż pod dwiema wieżami. Znajdziecie tu różne pamiątki z miasta, min. także wiele pięknych zdjęć(30x20cm) i obrazków autorstwa Anety Malinowskiej (współzałożycielka infoBolonia). Również ręcznie robione magnesy, kartki, zakładki i inne gadżety jak np sławne tortellini w różnych formach . Można tu również wysłać lub odebrać paczkę.
Na koniec zapraszamy z nami na spacer po mieście.
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Bolonia i Polska mają ze sobą wspólnego o wiele więcej, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Polskie ślady widoczne już od czasów średniowiecza po czasy współczesne.Od najstarszego uniwersytetu w Europie po pamięć o żołnierzach, którzy przynieśli wolność Bolonii
Mikołaj Kopernik
Pomnik Kopernika w Palazzo POGGI
W 1496 roku Mikołaj Kopernik rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie w Bolonii.
Na via Zamboni znajdują się różne wydziały Uniwersytetu w Bolonii min. główna siedzibaUniwersytetu w budynku Palazzo Poggi na via Zamboni 33 .W tym miejscu znajduje się również , Museum Palazzo Poggi
Na parterze znajdziemy pomnik Kopernika wejdziemy tu bezpłatnie.
MIKOŁAJ KOPERNIK Polak W TYCH CZCIEGODNYCH MURACH ROZPOCZĘŁY SIĘ STUDIA PRAWA I NAUK O NIEBIE, A ON SAM ROZMYŚLAŁ NAD NOWYMI PRAWAMI ASTRONOMII, KTÓRE KAŻĄ SŁOŃCU STANĄĆ W MIEJSCU I WYZNACZAJĄ BIEGI ZIEMI I GWIAZD. Ten pomnik ku czci chwalebnego syna odrodzonej ojczyzny, z inicjatywy przyjaciół Polski, został wzniesiony i odsłonięty w październiku 1936 roku.
Tablica poświęcona Kopernikowi
Tuż przed wejściem do muzeum na pierwszym pietrze ujrzymy tablice poświęconą naszemu astronomowi .
AnetaMalinowskaART
Na trzecim piętrze natomiast, znajduje się bardzo interesujące muzeum Museo della Specola o charakterze muzeum astronomiczego, (wejście odpłatne) Wizyta kończy się wejściem do obserwatorium i na taras widokowy. Tuż przy samych schodach , które prowadza na taras moje odkrycie -pomnik a dokładniej gipsowy model Kopernika w szklanej gablocie .Niewiele na ten temat jest podane na polskich forach oto co udało mi sie znaleść we włoskim katalogu dóbr kulturalnych
Gipsowy model (80cm) Mikłaja Kopernika dzieło Żarnower Teresy (1897-1949)
Naszym wielkim zaskoczeniem było odkryć ten nieznany światu Model rzeźby kopernika. Składa się ze spiralnej podstawy architektonicznej zwieńczonej schodami, projekt inspirowany pomnikiem Trzeciej Międzynarodówki Władimira Tatlina. Postać Astronomia została umieszczona na górze ze wzrokiem zwróconym ku niebu.
AnetaMalinowskaART
Model został udokumentowany w 1943 roku w pracowni w Montrealu przez dziennikarkę Halinę Korsak. Po śmierci artystki Janet i Arturo Abramowiczowie podarowali model Guido Hornowi D’Arturo, który zdeponował go w muzeum Specola w Bolonii , o czym świadczy dołączona notatka znaleziona w pudełku wraz z dziełem.
Do dziś pozostał tylko model, z którego nigdy nie został wykonany pomnik
Pamiątkowa Tablica na Via Galliera 65
Przy tej ulicy znajduje się tablica upamiętniająca pobyt Kopernika w mieście
Pomimo studiòw z zakresu prawa Mikołaj Kopernik interesował się astronomia .jednym z ważnych wydarzeń w jego zyciu w tym okresie było poznanie badacza tej nauki Dominica Mari Novary (1454-1504)…Na zdjęciu fragment budynku ,w którym mieszkał d.M .Novara w Bolonii ,i tablica na nim informujaca o tym ;zdaniem J.Retyka M. Kopernik był nie tyle uczniem ,co raczej pomocnikiem ,a nawet -według M.Chachaja- ,,obserwując dyskusje na temat Novary jako nauczyciela, można odnieść wrażenie , ze boloński astronom i astrolog stal sie szerzej znany jedynie dzięki swojemu wybitnemu uczniowi sława spłynęła z ucznia na nauczyciela,, cytat z książki Zbigniewa Grochowskiego -Mikolaj Kopernik (1473-1543) 550 zadań i rozwiązań w 550 rocznice urodzin
Napis na tablicy
„W tym miejscu, gdzie stał dom Dominika Marii Novara, profesora czcigodnej uczelni bolońskiej.
Mikołaj Kopernik.
matematyk i astronom polski, który miał zrewolucjonizować koncepcję wszechświata, dokonał w latach 1497–1500, razem z owym mistrzem, wspaniałych obserwacji niebios. W pięćsetną rocznicę jego urodzin Miasto, Uniwersytet, Akademia Nauk Instytutu Bolonii, Polska Akademia Nauk
umieścili
1473 1973
Adam Mickiewicz
Tablica pamiątkowa z imieniem Adama Mickiewicza znajduje się na via Zamboni 9 gdzie miała swoją pierwszą siedzibę Akademia Literatury i Historii Polskiej i Słowiańskiej, powstała w 1879 r. (Accademia Adamo Mickiewicz di Letteratura e Storia Polacca e Slava). W 1885 roku jednym z jej wykładowców był poeta Teofil Lenartowicz.
„W tym miejscu miała swoją pierwszą siedzibę Akademia Literatury i Historii Polskiej i Słowiańskiej im. Adama Mickiewicza, ufundowana w Bolonii w 1879 r.,,
Polski Cmentarz Wojenny
Tuż przy Bolonii w San Lazzaro di Savena znajduje się Polski Cmentarz Wojenny , powstał z inicjatywy ówczesnego dowódcy 2 Korpusu Polskiego gen.Władysława Andersa.Dojedziemy tam autobusem nr.19 z centrum Bolonii dojazd ok. 10,15 min.-wysiąść na przystanku na via Cracovia.Jest największym z czterech cmentarzy 2. Korpusu Polskiego we Włoszech. Spoczywa tu 1432 żołnierzy polskich poległych w walkach na Linii Gotów, w Apeninie Emiliańskim i w bitwie o Bolonię.
Pomnik gen.Władysława Andersa
Pomnik gen.Władysława Andersa w parku ,,giardino Anders,, na viale Felsina na peryferiach miasta .Jest to miejsce bardzo mało znane Polakom .Pomnik został postawiony w 1995 roku w 50 rocznicę wyzwolenia Bolonii. Warto także przypomnieć ,że jest to dzieło znakomitego polskiego rzeźbiarza Igora Mitoraja.
AnetaMalinowskaART
Polskie herby w najstarszym uniwersytecie Europy Archiginnasio
Znajdziemy tu polskie herby dawnych studentów jak np.Herb Samuela Łaszcza ,Wincentego Kadłubka, Andrzeja Krzyckiego, Wojciecha Oczko , Jana Wysockiego ,Marcina Gruszczyńskiego .
,,Studia w Bolonii były przede wszystkim elementem kariery kościelnej. Spośród 21 doktorów tylko 4 osoby zdecydowały się na karierę świecką. Zazwyczaj też na studia wybierały się osoby, które już posiadały jakąś kościelną prebendę. Uzyskanie doktoratu dawało zatem perspektywę dalszej, bardzo obiecującej zazwyczaj kariery. Spośród 21 zidentyfikowanych doktorów najwięcej pochodziło z Wielkopolski (9), potem z Małopolski (4), z ziemi sieradzko-łęczyckiej (4), Mazowsza (2), Rusi (1) i Warmii (1). Warto też odnotować, że dużym powodzeniem wśród polskich doktorów cieszył się profesor Antonio „de Sancto,,
WYKAZ POLAKÓW WYPROMOWANYCH NA UNIWERSYTECIE W BOLONII W DRUGIEJ POŁOWIE XV W.znajdziecie w kwartalniku historycznym Stanislawa A.Sroki
Tablica pamiątkowa poświęcona żołnierzom 2. Korpusu Polskiego-porta Maggiore
,,Porta Maggiore,, Na XIII-wiecznej miejskiej bramie w 35 rocznicę wyzwolenia miasta władze Bolonii umieściły tablicę pamiątkową poświęconą żołnierzom 2. Korpusu Polskiego, którzy wczesnym rankiem 21 kwietnia 1945 r. wkraczali do Bolonii właśnie tą bramą.
PRZEZ TĘ BRAMĘ, RANKIEM 21 KWIETNIA 1945 ROKU, WKROCZYŁY ODDZIAŁY 2. KORPUSU POLSKIEGO, KTÓRE PRZYCZYNIŁY SIĘ DO WYZWOLENIA BOLONII I KTÓRYM BURMISTRZ DOZZA OŚWIADCZYŁ: „OBEJMUJĄC URZĄD W MOMENCIE WYZWOLENIA MIASTA, ZAŚWIADCZAM, ŻE WOJSKA 2. KORPUSU POLSKIEGO, PO ZACIEKŁEJ BITWIE PRZECIWKO NIEMCOM, WYZWOLIŁY MIASTO BOLONIĘ O GODZINIE 6:00 DNIA 21 KWIETNIA 1945 ROKU”.
W XXXV ROCZNICĘ WYZWOLENIA MIASTA GMINA BOLONIA UMIEŚCIŁA
Tablica poświęcona pamięci Żołnierzy 2 Korpusu Polskiego na piazza Maggiore
Tablica została uroczyście zainaugurowana 24 kwietnia 2025r. w 80 rocznicę wyzwolenia Bolonii przy głównym placu Piazza Maggiore
PAMIĘCI ŻOŁNIERZY 2. KORPUSU POLSKIEGO
WYZWOLICIELI BOLONII
W IMIENIU CALEJ LUDNOŚCI MIASTA POZDRAWIAM ODDZIAŁY POLAKÓW OSWOBODZICIELI, KTÓRZY PIERWSI WESZLI DO BOLONI O ŚWICIE TEGO WIELKIEGO DNIA PREZYDENT MIASTA GIUSEPPE DOZZA, 21 KWIETNIA 1945 ROKU
W OSIEMDZIESIĄTĄ ROCZNICĘ TEGO WYDARZENIA URZĄD MIASTA BOLONII WŁADZE RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ RODZINY ŻOŁNIERZY 2. KORPUSU POLSKIEGO 21 KWIETNIA 2025 ROKU
Polskie ślady na cmentarzu Certosa
Monumentalny cmentarz Certosa.*Via della Certosa, 18 .W samym centrum cmentarza znajduje sie ogromna kostnica poświęcona poległym partyzantom (ponad 3000 szczątek z I wojny światowej), zaprojektowana przez architekta Piero Bottoni ożenionego z Polką, Stellą Korczyńską, która wraz z Genni Wiegmann Muccim zaprojektowali a następnie wykonali rzeźbę dla poległych partyzantów.(zdjęcie nr 1 ) Rzeźba została umieszczona tuż przy grobowcu poległych żołnierzy w 1959.Pochowani na tym cmentarzu Polacy /Józef Grabiński (1771- 1845) generał brygady armii Księstwa Warszawskiego, generał dywizji armii włoskiej i premier Tadeusz Matuszewicz (1765-1819)
Wśród wielu zabytkowych grobowców znajduje się min. Cella Grabinski, imponująca kaplica grobowa poświęcona polskiemu generałowi Giuseppe Grabińskiemu.Ta obszerna kapliczka poświęcona jest polskiemu generałowi Józefowi Grabinskiemu i jego spadkobiercom. Odegrał on kluczową rolę w historii Bolonii na początku XIX wieku, zarówno pod względem patriotycznym, jak i politycznym oraz gospodarczym. Nie powinno więc dziwić, że znajduje się tu ogromna rzeźba z marmuru przedstawiająca jego postać, dzieło Carlo Chelli z Carrary, ucznia i współpracownika Cincinnato Baruzziego. Kaplica i portret to dwa wyjątkowe przykłady w Certosie, zarówno pod względem rozmiarów, jak i znacznego wykorzystania marmuru. Rzeźba i kapliczka powstały długo po śmierci Grabinskiego, która nastąpiła w 1843 roku, a za ukończone uznano je dopiero w 1861 roku. Za całościowy projekt odpowiada Giuseppe Mengoni (1829-1877), który mieszkał w Bolonii i został poproszony o wykonanie również projektu dla Cassa di Risparmio. Zmarły został tu uhonorowany poprzez przedstawienie go w stroju godnym bohatera starożytnego Rzymu. Portret, choć wierny, jest również idealizujący, ponieważ przedstawia go w kwiecie wieku, a nie jako osobę starszą, tuż przed śmiercią.
Muzeum Pamięci i Wolności
Muzeum Pamięci i Wolności ,,Museo Memoriale della Libertà.,,Znajduje się już obok Polskiego Cmentarza Wojennego.W muzeum znajduja sie przedmioty oraz zdjęcia di Edo Ansaloni ,który to był pierwszym świadkiem wyzwolenia Bolonii ,jego ponadczasowe ujęcia z dnia 21 kwietnia 1945 roku ukazują pierwszych polskich żołnierzy II Korpusu Armii pod dowództwem generała Andersa, którzy wkroczyli do Bolonii od Porta Mazzini wzdłuż Strada Maggiore, aż do Piazza Maggiore.W muzeum oprócz zdjęć i predmiotów znajdują się cywilne i wojskowe środki transportu z tamtych czasów oraz czołgi i armaty
Na ostatnim zdjęciu syn Edo Ansaloni ,Arturo Ansaloni
Polskie Nagrobki w Bazylice Św.Dominika
Bazylika Św.Dominika /Basilica di San Domenico. W krużganku kościoła znajdują się ᴘᴏʟꜱᴋɪe ɴᴀɢʀᴏʙᴋi ᴢ Хɪɪɪ ɪ xɪᴠ ᴡɪᴇᴋᴜ. ᴡ ᴛʏᴍ ɴᴀɢʀᴏʙᴇᴋ ᴀʀᴄʏʙɪꜱᴋᴜᴘᴀ ᴍᴀʀᴄɪɴᴀ ᴘᴏʟᴀᴋᴀ.Dziś tablica znajduje się w kościele i niestety nie jest widoczna zasłaniają ją kościelne organy .Jest to tablica poświęcona polskiemu zakonnikowi ,lekarzowi papieży Marcinowi Polakowi z Opawy( Martino da Opavia) ,który przybył tu w XIII wieku z Gniezna i tutaj też zmarł w 1278 roku. foto nr.1
Inna tablica w krużganku kościoła dziś jest mało czytelna jednak widnieje jeszcze napis wskazujacy na to ,że został tu pochowany polski szlachcic i profesor foto nr.2
Tuż obok także w krużganku znajduje się następna dobrze zachowana tablica ,której napis mówi nam o tym ,że w tym miejscu przechowywane są kości polskiego profesora Uniwersytetu bolońskiego Erasma z Krakowa ,który prawdopodobnie został tu pochowany.Kiedyś własnie w krużgankach kościołów chowano profesorów Uniwersytetu bolońskiego ,który jest najstarszym Uniwersytetem Świata Zachodniego, został założony w 1088 roku. foto nr.3
Także nazwy niektórych ulic w Bolonii brzmią rodzinnie –
-plac Piazza Adam Mickiewicz ,
-via Giuseppe Grabiński ,
-via Cracovia (San Lazzaro di Savena naprzeciwko Polskiego Cmentarza Wojennego.)
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
,,Z natury jestem introwertykiem i „samotnym wilkiem”. Choć uwielbiam spotkania z Czytelnikami,,
Podczas ostatniego spotkania w Bolonii – które organizujemy regularnie – mieliśmy przyjemność gościć Grega . Oprócz rozmów o literaturze, była to świetna okazja, by zdobyć egzemplarz z podpisem. Trzy wydane przez niego książki to seria kryminałów z polsko-włoskim bohaterem Davidem Dobravskim, a ich akcja jest umiejscowiona, w Ferrarze, Bolonii i nad Jeziorem Garda. „Zaginiony klejnot Ferrary” , ,, Przeklęta rzeźba z Bolonii,, i ,, Zabójczy urok Gardy,,
Zapraszamy na rozmowę z Gregiem Krupą
Greg Krupa, od ponad dwudziestu lat mieszka w Ferrarze we Włoszech. Zajmuje się projektowaniem grafiki oraz pisarstwem. Wydał dotąd w Polsce trzy thrillery z historią i sztuką w tle. Opisuje w nich Italię widzianą oczami Polaka, który dobrze poznał włoską kulturę i historię.
Dlaczego akurat Ferrara? Co sprawiło, że to właśnie „miasto mgieł i rowerów”, a nie pobliska, głośna Bolonia, stało się Pana domem i miejscem pracy?
Choć Bolonia nie jest mi obca i stała się nawet tłem akcji mojej drugiej książki, zatytułowanej „Przeklęta rzeźba z Bolonii”, to właśnie Ferrara skradła moje serce. To bogate w tradycję i historię średniowieczno-renesansowe miasto oferuje wszystkie zdobycze cywilizacji, a jednocześnie zapewnia względny spokój i nie jest tak chaotyczne jak większe aglomeracje. Słynne padańskie mgły są ceną, którą jestem skłonny zapłacić za przywilej mieszkania w tak malowniczym miejscu.
Ferrara nazywana jest „miastem rowerów” i „miastem ciszy”. Jak to miasto wpływa na rytm Pana pracy nad tekstem?
Słynny włoski poeta Gabriele d’Annunzio w jednym ze swoich poematów rzeczywiście napisał o „pustynnym mieście” i o bramach, które słuchają ciszy. Ten opis znajduje zresztą swoje odbicie w obrazach de Chirico, namalowanych w Ferrarze na początku XX wieku. Choć ciszy w zgiełkliwej i frenetycznej współczesności brakuje już wszędzie, to przechadzając się po średniowiecznych zaułkach Ferrary, wciąż można odczuć metafizykę i zaklętą w murach starych pałaców historię. To miasto jest wprost wymarzonym schronieniem dla artystów, a ja wcale nie jestem pierwszym polskim pisarzem, który to odkrył. Przede mną zamieszkał tu ktoś o znacznie większym dorobku, a mianowicie Zbigniew Herbert, którego obecność w Ferrarze została niestety nieco zapomniana.
Czy włoskadolce vitapomaga w pisaniu, czy wręcz przeciwnie? Jak wygląda „dzień z życia pisarza” w Ferrarze?Czy rano spotkamy Pana z gazetą przy Piazza delle Erbe, czy raczej zaszywa się Pan w domowym zaciszu?
Moje życie, na dobre i na złe, jest związane z włoską codziennością, a ta w ostatnich latach jest coraz mniej dolce. Tak jak większość mieszkańców gonię za swoimi sprawami, zajmuję się pracą i obowiązkami. Ale rzeczywiście takie chwile mi się zdarzają. Tworzę jednak w domu, a miasto dostarcza mi niezliczonych inspiracji. Uwielbiam obserwować ludzi, poznawać ich zwyczaje, chłonąc to, co nazywamy włoskim stylem życia, który mimo wielu ekonomicznych kryzysów ciągle w dużej mierze funkcjonuje.
Wielu z nas za granicą zmaga się z nostalgią. Czy pisanie jest dla Pana formą łączności z Polską, czy raczej sposobem na zakorzenienie się tutaj, na miejscu?
Ani jednym, ani drugim. Podróżuję często do ojczyzny, więc tego kontaktu mi nie brakuje. To już na szczęście nie są czasy Wielkiej Emigracji. Oprócz tanich lotów mamy internet i wiele innych możliwości utrzymywania kontaktu z bliskimi w Polsce. Zakorzenienie we Włoszech nastąpiło u mnie już dawno temu, a pisanie umożliwia mi przede wszystkim opisywanie mojej miłości do Włoch – miłości trudnej i czasami bolesnej, ale pełnej pasji i gratyfikacji. Zauważyłem już dawno, że najpiękniejsze i najciekawsze rzeczy, dzieła sztuki czy idee, powstają na styku dwóch niepodobnych do siebie elementów. Będąc Polakiem i już w jakimś stopniu Włochem, mam unikalną możliwość patrzenia przez pryzmat tych dwóch kultur jednocześnie. Dzielenie się powstającymi na tej kanwie spostrzeżeniami jest dla mnie wielką przyjemnością i wiem, że moi Czytelnicy to doceniają.
Wielu pisarzy twierdzi, że dystans geograficzny od Polski pozwala lepiej przyjrzeć się ojczyźnie. Czy Pan również widzi polskie sprawy wyraźniej z perspektywy włoskiej kawiarni?
Internet tak bardzo skrócił ten dystans, że trudno dziś o nim mówić. Oczywiście przeżywam i analizuję różne kulturowe i polityczne przemiany, które zachodzą w Polsce. Dystans natomiast wykorzystuję do czegoś innego. Mam ten przywilej, którego nie ma żaden z rodaków mieszkających w kraju – odkładając telefon czy komputer, mogę się z łatwością odciąć i, choćby na moment, zapomnieć o wszystkim. Muszę się przyznać, że ostatnio coraz częściej korzystam z tej możliwości.
Jak język włoski wpływa na Pana polszczyznę? Czy łapie się Pan na tym, że konstrukcje zdań lub specyficzna włoska ekspresja przenikają do Pana książek?
Osobiście się na tym nie łapię. To raczej redaktorzy poprawiający moje manuskrypty wyłapują takie nabyte tutaj maniery językowe, co tylko potwierdza, że nie jestem od nich wolny. Czytelnicy natomiast doceniają moją akademicką i niejako „zamrożoną w czasie” polszczyznę. Proszę pamiętać, że wyjechałem z kraju ponad dwadzieścia lat temu, niedługo po obronie pracy magisterskiej na wydziale filologii polskiej. Dziś niewielu autorów pisze takim językiem jak mój. Co może być oczywiście wadą i zaletą, ale ja uczyniłem z tego mój oryginalny styl.
Gdzie w Ferrarze znajduje się Pana ulubione miejsce?
Takich miejsc jest wiele i nie sposób wymienić ich wszystkich. Kiedyś były to mury miejskie z ich zielenią i ukrytymi w parkach gospodarstwami, które tworzą unikalną na skalę światową „wieś w mieście”. Dziś chyba najbardziej lubię przechadzać się najstarszymi uliczkami Ferrary. Jeśli miałbym wybrać jedno miejsce, to będzie to Via del Carbone, gdzie znajduje się opisany przeze mnie w „Zaginionym klejnocie Ferrary” kościół San Giacomo. Radzę zapamiętać tę nazwę, bo ostatnie badania przeprowadzone z pomocą georadaru wskazują na to, że skarb, który opisałem w mojej książce, naprawdę się tam znajduje!
Gdybyśmy przyjechali do Ferrary śladami Grega Krupy, jakie trzy miejsca (poza oczywistymi zabytkami) musielibyśmy odwiedzić, by poczuć ducha Pana książek?
Na pewno okolice wspomnianego wyżej kościoła i znajdującą się za rogiem najstarszą ulicę Ferrary – Via delle Volte. Prócz tego klimatyczny stary cmentarz Certosa, a jako koneser win wymienię też pierwszą w Europie, czynną nieprzerwanie od średniowiecza winiarnię Al Brindisi. Oczywiście ona również znalazła się w mojej książce.
AnetaMalinowskaART
Jak wygląda codzienność polskiego pisarza we Włoszech? Czy czuje się Pan częścią tamtejszego środowiska kulturalnego, czy raczej twórcą osobnym, budującym most między dwiema kulturami?
Zdecydowanie to drugie. Z natury jestem introwertykiem i „samotnym wilkiem”. Choć uwielbiam spotkania z Czytelnikami, wolę się trzymać na uboczu, obserwować, odczuwać, budować własny świat i go opisywać. Są różne formy tworzenia i współtworzenia kultury. Moja jest samotna. Według mnie to w ciszy własnego, nakarmionego wrażeniami umysłu powstają najciekawsze myśli i spostrzeżenia. Uważam, że zostawiam w ten sposób mój własny ślad – malutką cegiełkę w światowym dorobku kultury.
Czego polscy czytelnicy mogliby pozazdrościć mieszkańcom Ferrary, a czego Panu brakuje najbardziej z Polski?………
Tym właśnie pierwszym artykułem ruszyła nasza rubryka Polacy w Emilii Romanii. Mieszkasz w tym regionie ? Zajmujesz się czymś ciekawym lub masz nietypową pasję? Podziel się swoją historią i zainspiruj innych. Czekamy na Twoją wiadomość!“
Wywiad powstał we współpracy z portalem ,,Polacy we Włoszech ,,
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
„Włoskie gesty znaczą więcej niż słowa potrafią obrazić, rozśmieszyć ,zadać bòl i skomplementować „.
Czy zastanawialiście się kiedyś, co by się stało, gdyby Włochowi związać ręce za plecami? Dla postronnego obserwatora ich rozmowa to nieustanne machanie rękami, jakby dyrygowali niewidzialną symfonią. Do tego mówią głośno, a czasem krzykliwie. Im bardziej na południe Włoch, tym bardziej krzyczą i gestykulują…. Na samym początku, kiedy przyjechałam tu pierwszy raz myślałam, że się kloca I że za chwilę dojdzie do rękoczynów. Pobyt w Neapolu pozostał mi długo w pamięci.
Włoska mowa ciała charakteryzuje się interesującymi różnicami regionalnymi, które odzwierciedlają bogactwo kulturowe kraju. Na południu Włoch gesty są zazwyczaj bardziej rozmachowe, teatralne i częstsze niż na północy, gdzie komunikacja za pomocą gestów jest generalnie bardziej powściągliwa i formalna.
Włoska mowa to nie tylko słowa: Ręce jako drugi język, Jeden ruch ręki i wszystko jasne!
We Włoszech komunikacja odbywa się na dwóch kanałach jednocześnie. Słowa to tylko ścieżka dźwiękowa, podczas gdy dłonie pełnią rolę efektów specjalnych. Włoskie badania lingwistyczne sugerują, że gestykulacja nie jest „dodatkiem” – to równoległy system gramatyczny. Znaki te mogą się różnić w zależności od regionu, choć wszystkie można powiązać z tym samym zjawiskiem. Według psycholog Isabelli Poggi w kulturze włoskiej występuje co najmniej 250 gestów, których bogactwo fonologiczne gestów dłoni jest zbliżone do bogactwa włoskiego języka migowego. Najbardziej znany gest we Włoszech to Ręka w szyszkę :
Gest zwany również dłonią tulipanową, charakteryzujący się zgrupowaniem palców w kształt przypominający szyszkę sosnową, wymachując dłonią w kierunku rozmówcy. Ma podwójne znaczenie: pyt-ające i krytyczne. Można go przetłumaczyć na mowę frazą „czego chcesz?”, w drugim „ale co ty mówisz?” lub „wcale nie” czy ,, czego chcesz.,, Po włosku najczęściej jednak znaczy to „ma che lazzo dici!,, ,,Co ty k…. a mówisz!,, Jest uważany za jeden z najbardziej charakterystycznych gestów języka włoskiego.
Następny gest często używany ,,ti faccio culo cosi,,Tak bardzo mnie zdenerwowałeś ,ze jestem wściekły . W takim razie „skopię ci tyłek” a dosłownie rozwalę ci dupę .To oczywiście groźba. Gest ten jest rownież wulgarny gdyż imituje wzięcie kogoś ,,od tylu ,, żeby go inculare czyli zdupczyć , zdominować
Ale jeśli ciężko pracowałem, mogę powiedzieć o sobie ,, mi sono fatto culo cosi,, „skopałem sobie tyłek”, czyli bardzo się napracowałem, żeby osiągnąć cel! Należy więc uważać na ten gest, ponieważ jego znaczenie zmienia się całkowicie w zależności od kontekstu i zawsze warto połączyć go z wypowiedzianym zdaniem, aby w 100% zrozumieć jego znaczenie.
Będąc we Włoszech, spróbujcie poobserwować lokalsów w barze przy porannym espresso. Zauważycie, że ich dłonie nigdy nie spoczywają bezczynnie.
Jest taki jeden gest który często wykonuję jak jest coś pysznego do jedzenia tu się mówi che bonta!
Niektóre gesty, które znamy też w Polsce , jak np. daj piątkę, czy kciuk do góry. Oto niektóre z nich powszechne w obydwu krajach
1.„Takiego wała” (często w formie „takiego wała, jak Polska cała”) to potoczne, wulgarne określenie oznaczające stanowczą odmowę, brak zgody lub stwierdzenie, że ktoś czegoś nie dostanie.Pamietam jak u nas na ten gest sie mówiło ,,tu babcia koszyk nosila,,! We Włoszech ten gest nazywa się gesto dell’Ombrello –dosłownie gest parasolki. Podobny w znaczeniu według niektórych do uniesionego środkowego palca .Gest ten, uważany za bardzo prowokacyjny jest zazwyczaj używany w celu ośmieszenia, aż do obrazy i pogardy osoby, do której jest skierowany, ale jest również używany do sarkastycznego podkreślenia odmowy oświadczenia.
2.Gest, figa z makiem, we Włoszech zwany, gesto delle fiche, to powiedzenie pierwotnie brzmiało w Polsce DOSTAĆ FIGĄ z MAKĄ używane jeszcze w XIX w., które oznaczało ‘nic nie dostać’ –Tak samo jak współczesna wersja DOSTAĆ FIGĘ (z MAKIEM). FIGI PODAWAĆ znaczyło, natomiast ‘szydzić z kogoś, pokazując mu figę’, czyli wykonując gest zwany FIGĄ (trzymając zaciśniętą pięść, wysuwać koniec kciuka spomiędzy palca wskazującego i serdecznego). Ten nieparlamentarny gest nie jest z pochodzenia ani polski, ani słowiański. Zapożyczyliśmy go – być może za pośrednictwem niemieckim – z dawnego włoskiego, w którym zwrot far la Fica oznaczał właśnie „pokazywać figę”, czyli ‘wyśmiewać gestem urągającym’. Sam gest był nieprzyzwoity, a nawet wulgarny: miał nasuwać skojarzenia z żeńskimi genitaliami, zresztą w języku włoskim do dziś utrzymało się słowo Fica / figa w znaczeniu ‘wulgarne określenie żeńskich narządów płciowych’.
3.Granie na nosie po włosku „Marameo” to gest szyderstwa i drwiny, często dziecinny lub dobroduszny, wykonywany poprzez położenie kciuka jednej dłoni na czubku nosa i poruszanie pozostałymi palcami. Oznacza on kpienie z kogoś, wyrażanie kpiny lub powiedzenie „Nie boję się ciebie”. Często towarzyszy mu jednobrzmiący okrzyk gest wyrażający lekceważenie odbiorcy i wyśmiewanie się z niego, wykonywany przez ironicznie uśmiechającego się nadawcę, w celu zademonstrowania swojej przewagi i bezkarności.
4.Przybijanie żółwika po włosku „pugno contro pugno „(pięść przeciwko pięści)Przybicie pięścią to nieformalny gest o znaczeniu równoważnym uściskowi dłoni lub przybiciu piątki. To przyjacielski gest powitania lub pożegnania, polegający na lekkim zderzeniu się zaciśniętymi pięściami. Oznacza aprobatę,” jest dobrze „,” okej”, a także jest luźną, higieniczną alternatywą dla podania ręki. Początkowo był to nieformalny i przyjacielski gest stosowany przez młodych ludzi, praktykowany jest również przez wysoko postawionych polityków, takich jak prezydenci USA Obama i Bush. Gest ten jest powszechnie stosowany w baseballu i hokeju jako forma świętowania między kolegami z drużyny oraz jako sposób okazania szacunku przeciwnikom po zakończeniu meczu. Historyczne korzenie włoskiej gestykulacji Włoska tradycja gestykulacji ma starożytne korzenie sięgające Cesarstwa Rzymskiego. Już łacińscy mówcy stosowali rozbudowane techniki gestykulacji, aby podkreślić znaczenie swoich przemówień, co udokumentowano w traktatach retorycznych Cycerona i Kwintyliana. Ten ostatni skrupulatnie opisał użycie dłoni, ramion i mimiki jako podstawowych narzędzi oratorskich.
Niektóre proste zwroty i gesty pokazuje Kasia Smutniak
W średniowieczu i renesansie polityczne rozdrobnienie Półwyspu Apenińskiego doprowadziło do rozwoju licznych dialektów i języków regionalnych. W tym kontekście gestykulacja stała się uniwersalnym językiem, który umożliwiał komunikację między ludźmi z różnych regionów. Weneccy kupcy, florenccy bankierzy i genueńscy kupcy opracowali ujednolicony repertuar gestów, aby ułatwić handel.
Commedia dell’Arte, powstała w XVI wieku, skodyfikowała wiele gestów, których używamy do dziś. Aktorzy wędrownych trup teatralnych musieli komunikować się z publicznością posługującą się różnymi językami, doskonaląc niezwykle wyrafinowany system komunikacji niewerbalnej. Postacie, takie jak Arlekin, Pulcinella i Pantalone przyczyniły się do spopularyzowania specyficznych gestów, które stały się częścią narodowego dziedzictwa kulturowego.
Zjednoczenie Włoch w 1861 roku nie wyeliminowało od razu regionalnych różnic językowych. Gesty nadal odgrywały kluczową rolę w codziennej komunikacji, stając się charakterystycznym elementem włoskiej tożsamości. Nawet dziś, pomimo standaryzacji języka, gesty pozostają głęboko zakorzenione w kulturze narodowej.
Urywek filmu Si parla con le mani -Mówi sie rękami
Będąc we Włoszech jaki gest najbardziej zapamiętaliście????
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
„Ten przewodnik to nie jest kolejny tekst z internetu – to autorski przewodnik oczami mieszkańca, pełny sprawdzonych adresów i miejsc z duszą, bez udziału AI ,tylko autentyczne zdjęcia lub moje ilustracje ”
Bolonia niestety nie oferuje super zabawy dla dzieci ani ekstra lokali przyjaznym dzieciom . W tym artykule jednak postaram się podpowiedzieć jak spędzić czas ,gdzie pójść i co zobaczyć by wizyta w mieście była również atrakcyjna dla dzieci.Bolonia z dziećmi.Co warto wiedzieć i co trzeba zwiedzić urozmaicając przewodnik legendami .
Wstęp
Rossa, grassa i dotta czyli czerwona , tłusta i uczona -tak mówi się o tym mieście.
Tłusta ze względu na swoja bogatą kuchnię znaną z tortellini , lasagni tagliatelli , sosu ragu czy mortadeli .Bolonia to stolica smaków .W samym regionie Emilii Romanii mamy najwięcej produktów oznaczonych znakami IGP i DOP co czyni je produktami oryginalnymi pochodzącymi tylko z tych terenów Mamy tu tez pyszne desery i lody co na pewno osłodzi wam poznawanie tego miasta. https://infobolonia.com/2026/04/12/slodka-bolonia-6-tradycyjnych-deserow-ktorych-musisz-koniecznie-sprobowac/
Uczona-to w tym mieście powstało pierwsze szkolnictwo już w 1088 roku i pierwszy Uniwersytet Europy Archiginnasio (1563)linii studiowali także nasi rodacy jak np. MikołajKopernik ,Wincenty Kadłubek oraz Jan Kochanowski.
Czerwona -ze względu na kolory Bolonii , cegła , dachówki , zasłony.To również miasto komunistyczne i na dodatek mamy wokół najsławniejsze szybkie auta Ferrari i motory Ducati , które kojarzymy z czerwonym kolorem.
Bolonia, królowa arkad – Nie ma drugiego miasta na świecie, które ma tyle arkad, co Bolonia.Portyki Bolonii są wyjątkowe.Stanowią one ważne dziedzictwo architektoniczne i kulturowe miasta i są jego symbolem wraz z licznymi wieżami.W sumie arkady mierzą 42 kilometry długości tylko w samym centrum, i sięgają one aż 62 kilometrów wraz z podcieniami poza centrum miasta . Ze względu na swoje znaczenie artystyczne i kulturowe arkady bolońskie (12 odcinków)zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w lipcu 2021 r. Podczas lata chronią przed słońcem a kiedy pada nie potrzeba parasola.
AnetaMalinowskaART
Czyż nie są piękne?Wieczorową porą otulone ciepłym światłem są jeszcze bardziej urokliwe.Nawet jeśli pada deszcz można spacerować i nie zmoknąć a podczas upałów schronić się pod ich cieniem .Podcień na zjęciu to jeden z najpiękniejszych w Bolonii udekorowany freskami ,znajduje sie na pograniczu via Farini i piazza Cavour warto zobaczyć go z bliska .
👨👦👦Co zobaczyć z dziećmi
1.Piazza Maggiore
SALA BORSA
Budynek znajduje się tuż przy placu piazza Maggiore .Ciekawostką dla najmłodszych będzie pokazanie im ruin pod podłoga w tym budynku ,gdzie znajduje się antyczna Bolonia . Podłoga jest szklana i można wypatrzyć stare mura miasta i inne pozostałości z tamtych czasów.W niektórych punktach widać szczątki starego miasta w tym rzymska drogę .Sala Borsa to również ogromna biblioteka można się po niej przespacerować i wejść na piętro by zobaczyć wszystko z góry .
sala Borsa
W środku znajduje się też kawiarnia i często różnego typu wystawy dla dzieci i młodzieży.Przestrzenie: Do dyspozycji są dwie sale jedna przeznaczona dla młodszych dzieci (0-10 lat) , druga dla dzieci do 16 lat. Atrakcje: Oprócz bezpłatnych zajęć czytelniczych, biblioteka organizuje „Czas na bajki” i zajęcia dla dzieci.
Palazzo Podestà
Ten budynek kryje w sobie kilka sekretów znajdziecie tam resztki drewnianej konstrukcji szubienicy tuż od strony wejścia naprzeciwko kościoła .Następnie w głąb zabudowania są 4 kąty gdzie możliwa jest rozmowa przez ,,głuchy telefon,, Wystarczy ustawić się do naprzeciwległych kątów i mówić do ściany. To nie koniec pokażcie dzieciom ozdobne kafle na ścianach budynku (tu nazyeane formelle) jest ich ponad 7.000 każdy z nich jest inny. Kiedyś ogłoszono tu nawet wyzwanie kto znajdzie dwa identyczne otrzyma nagrodę… Jednak okazało się, że każdy jest inny.
Palazzo di Accursio (budynek gminny)
Na gòre można wejść schodami ale moja rada jest taka wjedziecie windą na 2 piętro ,winda znajduje się na końcu podwórza po lewej stronie (niepozorne wejście ) a potem zejdźcie schodami .Z drugiego piętra macie piękny widok na plac piazza Maggiore .Zwróćcie uwagę na schody .Są one przystosowane do końskich kopyt oraz przyczepy czy karocy .Schody są nazywane .,,Lo scalone dei cavalli,,- czyli końskimi schodami .Te majestatyczne dzieło , przypisywane jest słynnemu architektowi Donato Bramantemu.Zostały zbudowane w 1587 roku, aby pomieścić konie ciągnące powozy, które mogły dotrzeć do apartamentów ówczesnego gubernatora miasta.
AnetaMalinowskaART
Jeżeli chcecie wejść jeszcze wyżej , na wieże zegarową bilet zakupicie na stronie https://camminiemiliaromagna.it/it/offerta_trk/300685 Stamtąd widok jest bardziej rozległy i zobaczymy lepiej panoramę miasta ,w cenie biletu można zwiedzić również muzeum. Colezzioni Comunali D’Arte (Miejska Kolekcja Sztuki) na drugim pietrze .
Archiginnasio
AnetaMalinowskaART
Najstarszy Uniwersytet Europy gdzie studiowali również polscy studenci ,warto dzieciom pokazać piękne herby a jest ich ponad 6 tysięcy w tym znaleźć polskie .Jeden z nich znajduje się na pietrze (wejdźcie po schodach z prawej strony na ostatnim odcinku schodów po lewej stronie tuż przy suficie znajdziecie herb z drzewem POLONORUM .Wymieniany w grupie „Polonorum” (Polaków/nacji polskiej) na ścianach Archiginnasio, co oznacza, że mimo włoskiego pochodzenia, był w tamtym czasie utożsamiany z polską wspólnotą akademicką w Bolonii.Od początków jego istnienia uczelni , w Bolonii studiowało sporo ludzi nauki oraz pisarzy. .W najstarszym Uniwersytecie Bolońskim- znajdziemy polskie herby dawnych studentów jak np.Herb Samuela Łaszcza ,Wincentego Kadłubka, Andrzeja Krzyckiego, Wojciecha Oczko , Jana Wysockiego ,Marcina Gruszczyńskiego .W Bolonii studiował również Kopernik.
Herby polskie będą podpisane * Polonorum
Tablica pamiątkowa poświęcona żołnierzom 2. Korpusu Polskiego.
W Bolonii mamy kilka miejsc ,,polskich śladów,, .Będąc na placu warto pokazać dzieciom i przypomnieć kartkę z historii Polski. Tablica pamiątkowa poświęcona żołnierzom 2. Korpusu Polskiego ,którzy wyzwolili Bolonię i okoliczne miasteczka znajduje się na bydynku Re Enzo naprzeciwko Sala Borsa Tablica została uroczyście zainaugurowana 24 kwietnia 2025r. w 80 rocznicę wyzwolenia Bolonii .Przy okazji podajemy adres innych polskich śladów w centrum
-Porta Maggiore -tablica pamiątkowa tablica pamiątkowa poświęcona żołnierzom 2. Korpusu Polskiego.(Przez ta bramę jako pierwsi przeszli żołnierze Andersa 21 kwietnia 1945 roku wyzwalając Bolonię) Polacy wyzwalając Bolonię przynieśli Włochom wolność
To najsłynniejsza latarnia nie tylko w Bolonii ale niamal całych Włoszech . To także jeden z najpiękniejszych w mieście okazów w stylu secesyjnym (po włosku Liberty) .Znajduje się na rogu placu Neptuna tuż na ścianie palazzo Re Enzo
Otóż legenda mówi ,że latarnia łączy się z dwoma najważniejszymi bolońskimi szpitalami i ich działami położniczymi Sant’Orsola i Maggiore i kiedy za każdym razem na sali porodowej świętuje się nowe narodziny, za pomocą specjalnego przycisku natychmiast zapala się latarnia, by ogłosić tę ogromną radość wszystkim, którzy tędy przechodzą.Każde mrugające światełko dnia czy nocy miało oznaczać jedno -narodziny dziecka.Legenda krąży od 2012 r. kiedy to przywrócono światło niedziałającej od lat latarni..Wiele osób zwłaszcza miejscowi wierzą ,że tak właśnie jest ,i nie chcą zaakceptować prawdy… .Latarnia nie jest posłańcem życia.Wspaniale było pomyśleć, że jego migające światło mogłoby zasygnalizować nowe narodziny.
To prawdziwy klejnot miasta, który należy do gminy Bolonia. W 2012 roku latarnia została odrestaurowana, przez lata była wygaszona a dzięki projektowi renowacji pod kierunkiem architekta Francisco Giordano przywrócono jej światło ku radości wszystkich mieszkańców.
Latarnia – posłaniec życia – to tak naprawdę projekt stworzony przez Gminę Bolonii , który nigdy nie został zrealizowany . Oto co zawiera dokument :
,, System zdalnego sterowania zarządzany przez Alma Mater nigdy nie został uruchomiony, ponieważ lampę uliczną uznano za mało widoczną, zwłaszcza w ciągu dnia, a także uznano ją za zbyt uciążliwą w obsłudze dla personelu położniczego ,który musi odebrać poród ,lampa byłaby tylko dodatkowym utrudnieniem.,,
Stare uliczki miasta z tutejszymi smakami
Quadrilattero tak nazywa się ta część Bolonii tuż za głównym placem piazza Maggiore .Ciasne ,i pachnące jedzeniem uliczki z lokalikami tutejszych kupców. Warto pokazać dzieciom zawieszone prosciutto (szynki) ,wielkie sery parmezanu czy prawdziwą mortadelę i tortellini .
Znajdziecie tuż obok Salumieria Simoni podobną tablicę zawieszona na ścianie , która przedstawia typowe produkty dla miast regionu Emilli Romanii .
2.Dwie wieże.
Podejdźcie jak najbliżej wież od strony Strada Maggiore naprzeciwko pizzeria Due Torri (w kawałku bardzo smaczna) z tego punktu zobaczycie niesamowite przekrzywienie mniejszej wieży Garisenda i tu należałoby opowiedzieć maluchom legendę.
Według LEGENDY tak powstała wieża degli Asinelli
Pewien rolnik, poświęcał całe dnie na pracę w polu, wspomagany przez swoje dwa osły. Miał nadzieję, że pewnego dnia będzie mógł poszerzyć swoje pola dla dobra rodziny, ale przede wszystkim zostawić je w spadku dla swojego jedynego syna.Pewnego dnia osły, jak szalone, zaczęły kopać i kopać coraz bardziej aż z ziemi wyłoniło się coś, co zaskoczyło gospodarza: Kufer pełen złotych i srebrnych monet oraz drogocennych kamieni. Zdumiony odkryciem rolnik przemianował ten skarb na „skarb osłów”.Nie powiedział nikomu o swoim znalezisku nawet własnej żonie. Nie zatrzymał jednak całego skarbu dla siebie. Od czasu do czasu dawał jej trochę więcej pieniędzy na wydatki ale tak by nikt się nie zorientował ,że posiadał dodatkowo majątek. Ich standard życia poprawił się na lepsze .Tymczasem syn wyrósł na przystojnego młodzieńca o wielkiej kulturze . Ojciec sprawił by miał najlepszych nauczycieli.Pewnego dnia młody człowiek zakochał się w dziewczynie należącej do jednej z najważniejszych rodzin w Bolonii a uczucie zostało odwzajemnione. Jednak różnica społeczna była zbyt wielka, by mieć nadzieję, że rodzina dziewczyny zaakceptuje wybrańca. Młoda kobieta była zrozpaczona tymczasem jej ukochany, nie mogąc pogodzić się z tą sytuacją , postanowił zmierzyć się ze szlachecką rodziną. Ojciec dziewczyny wyszydził jego zaloty ale zapowiedział ,że małżeństwo dojdzie do skutku tylko wtedy, gdy zbuduje najwyższą wieżę w Bolonii.Zadanie praktycznie niewykonalne dla chłopaka z biednej rodziny… Tego samego wieczoru syn zwierza się ojcu .Ojciec natychmiast przekazał skarb w ręce jedynaka ,który miał teraz niezbędne środki by rozpocząć prace nad wieżą.Tak powstała największa wieża we Włoszech Torre degli Asinelli .Czyli wieża osiołków
osiołek/asinello
Te wieże to także dwa rekordy! Mniejsza Garisenda (48m.)jest najbardziej krzywą średniowieczną wieżą we Włoszech ,natomiast większa Asinelli (97m.) jest najwyższą średniowieczną wieżą na świecie.
Wież tych było w średniowieczu aż 180! Nazwy wież pochodziły od nazwiska rodzin ,które je zbudowały miały świadczyć o ich bogactwie oraz służyć za punk obserwacyjny podczas najazdu nieprzyjaciela. Są bardzo wiekowe budowane były w latach (1100-1200)do dziś przetrwało jedynie 22 w tym tylko kilka z pierwotną wysokością wiele z nich zostało zredukowane ze względu na bezpieczeństwo .
3.Corte Isolani
Na strada Maggiore Corte Isolani to najwyższy drewniany średniowieczny budynek Bolonii .Zadaniem dla dzieci będzie wypatrywanie 3 strzał wbitych w sklepienie portyków także tutaj jest piękna legenda (wersja dla dzieci)
Dawno, dawno temu w tym pałacu mieszkał pewien możny pan. Często wyjeżdżał na bardzo długie wyprawy, a gdy wracał, docierały do niego plotki, że jego piękna żona wcale za nim nie tęskniła i nie zachowywała się tak, jak powinna. Szlachcic, zaślepiony gniewem i honorem, postanowił ją surowo ukarać.
Rozkaz pana
Sprowadził trzech najdzielniejszych łuczników i nakazał im rzecz straszną: mieli wycelować w jego żonę i oddać strzały, gdy tylko pojawi się przed budynkiem. Łucznicy, choć niechętnie, musieli słuchać swojego pana.
Niezwykły blask
Kiedy żona szlachcica wyszła na dziedziniec, wiedziała, co ma się wydarzyć. Postanowiła jednak pokazać swoją prawdziwą naturę. Legenda mówi, że zrzuciła swoje okrycie i ukazała się w pełnym blasku swojej niesamowitej urody. Była tak promienna i piękna, że wyglądała niemal jak nadprzyrodzona istota.
Co się wydarzyło potem?
Oślepienie: Łucznicy, zamiast wypuścić strzały w jej stronę, zostali tak oszołomieni tym widokiem, że aż zakręciło im się w głowach.
Upadek: Zamiast stać pewnie na nogach, z wielkiego wrażenia osunęli się na kolana, tracąc panowanie nad bronią.
Finał: Ich dłonie zadrżały, a napięte cięciwy wypuściły strzały zupełnie nie tam, gdzie planowano. Zamiast w cel, strzały pofrunęły wysoko w górę i z impetem wbiły się w drewniane sklepienie budynku.
Następnie wejdźcie do środka i przejdźcie na druga stronę przez wszystkie korytarze aż wyjdziecie na pięknym placu Piazza Santo Stefano.
4.Kościół Świętego Stefana – Santo Stefano
Plac z pięknym kościółkiem nazywanym 7 kościołów. Ciekawostką w środku będzie drewniana ,bolońska szopka wielkości człowieka pochodząca z XIII w.
Główną cechą odróżniającą szopkę bolońską od szopki neapolitańskiej jest to, że postacie nie są ubrane w stroje płócienne, ale w całości wyrzeźbione lub wymodelowane. Materiały użyte w szopce neapolitańskiej to drewno lub ubrania ceramiczne i płócienne, podczas gdy te w szopce bolońskiej sięgają od terakoty po drewno i gips gdzie postacie są wyrzeźbione w całości wraz z ubraniami a na końcu dekorowane farbami.Bazylika
5.Bazylika San Luca -Świętego Łukasza
To będzie frajda dla dzieci ,na wzgórze bolońskie zwane ,,Monte della guardia ,,(góra strażnika ) dojeżdża pociąg turystyczny z głównego placu piazza Maggiore lub czasami z pobliskiego placu piazza Galvani ,bilet kupicie na otwartym stoisku na placu .Na gòre jest ok 5 km w tym odcinek z najdłuższymi portykami świata ,który wszedł do UNESCO – o długości 3,796 km.Trasa jest właśnie wzdłuż podcieni ,a na samej górze czeka was piękny pomarańczowy kościół i widok na miasto. Przed kościołem można tez zakupić bilet na taras widokowy z kopuły bazyliki .Niedaleko kościoła jest kawiarnia i restauracja na kawę czy przekąskę.
San Luca to najważniejsze miejsce dla bolończyków .O tym miejscu sami mieszkańcy mówią zawsze z szacunkiem i podejście pod gòre traktują jak pielgrzymkę podczas , której proszą Błogosławioną Dziewicę Świętego Łukasza o łaskę. Często wejście pod gòre to obietnica złożona przed ważnym np egzaminem czy wydarzeniem jeśli zdam ,jeśli się spełni „Jeśli wszystko pójdzie dobrze, pójdę do San Luca pieszo”. „Se va tutto bene, vado a San Luca a piedi“. Bolończycy gdy wracają do miasta, San Luca wita ich ze wzgórza, szczególnie wieczorem mrugając swoim żółtopomarańczowym światłem, by powitać ich z podróży. Ich powiedzenie ,,Vedo San Luca e sono a casa ,,- ,, widzę San Luca i jestem w domu,,
Jeśli macie dosyć czasu na zwiedzanie to wycieczka na górę na pieszo będzie na pewno ciekawym doświadczeniem .Zwłaszcza jeśli nie bardzo wiecie co robić w deszczową pogodę . (Jeśli natomiast jesteście z wózkiem dziecięcym lub malutkimi dziećmi to odradzam)Pod portykami na pewno nie zmokniecie.Jeśli wyruszycie z centrum będzie to spacer ok 1,30 godziny ,często jednak najlepiej dojechać na via Saragozza pod portyk Arco del Meloncello skąd czeka was ok 40,50 minut spacerkiem.
6.Kanały
Kanały Bolonii i finestrella .To musicie zobaczyć .Finestrella czyli okienko to najbardziej instagramowane miejsce w Bolonii. Bolonia zwana jest małą Wenecją to miasto usytuowane na licznych kanałach .Obecnie powierzchnia kanałów jest niemal w całości zabudowana i można je zobaczyć tylko w nielicznych miejscach .W samym centrum znajduje się kanał Canale delle Moline gdzie mieci się sławne okienko ,,Finestrella,, z którego można zobaczyć kanał na via Piella .Ten sam kanał zobaczymy z ulic na via Oberdan i via Malcontenti.Kanały powstały w celu połączenia miasta z rzeką Pad dla dostarczenia wody i tworzenia energii mechanicznej dla fabryk miasta.Niegdyś było tu dużo młynów wodnych.Geografia Bolonii przedstawia korzystną różnicę wysokości terenu dlatego ten system mógł dobrze tu działać .W średniowieczu miasto było bardzo znane z przetwarzania jedwabiu co nadało mu industrialny charakter , dlatego kanały były także ważną drogą transportu. Niegdyś praczki prały tu bieliznę ,pościel i ubrania ,ludzie brali kąpiel w lecie dla ochłody a dziś w większości są one pokryte chodnikami.
MUZEA
Sala Borsa -muzeum archeologiczne wstęp gratis-ruiny Bolonii pod podłogą.
Muzeum Zoologiczne– Museo della Zoologia wejście gratis via Francesco Selmi 3
Muzeum Iluzji – Museo delle Illusioni .Palazzo Belloni, Via de’ Gombruti 13/a
Il Museo delle Bambole -Muzeum Lalek via Riva di Reno 79
Muzeum Ducati – Museo Ducati– bilety dostępne tylko online na stronie https://tickets.ducati.com/ , jeśli chcecie zobaczyć tylko muzeum wybieramy opcje«Borgo Panigale experience ingresso museo» bilet 17 euro ,dzieci poniżej 11 roku gratis ,młodzież od 11 do 17 roku ,studenci oraz osoby powyżej 65 roku 12 euro . Jeśli chcecie zwiedzić również fabrykę z przewodnikiem *po angielsku lub włosku wybieramy opcje -Factory tour + Ingresso Museo». Bilet 32 ,dzieci do 11 roku życia gratis ,młodzież od 11 do 17 roku ,studenci oraz osoby powyżej 65 roku 22 euro .Dojedziemy tam autobusem miejskim nr.13 jedzie z przystanku z piazza Minghetti i piazza Malpighi .Wysiadamy na przystanku Borgo Panigale museo Ducati ,, https://www.ducati.com/it/it/borgo-panigale-experience
Muzeum Rzeczywistości Wirtualnej via Zamboni 7
Wehikuł czasu to dobrze znana rzeczywistość w dziedzinie rekonstrukcji historycznych w ramach doświadczeń rzeczywistości wirtualnej znajduje się , kilka kroków od Dwóch Wież z 20 dostępnymi stanowiskami. Na tej stronie można zakupić bilet i wybrać najlepszą opcję dla siebie https://www.planyo.com/booking.php?calendar=36288&mode=resource_list&planyo_lang=IT
RELAX
Termy
– Terme Felsinee via di Vagno 7
– Terme San Petronio via Irnerio 7
🌲 Parki blisko centrum
Park Giardini Margherita
Znajduje się tuż na obrzeżach miasta.Najbliższe wejście jest od strony porta Castiglione.To duży zielony park ze stawem ,w którym pływają ogromne karpie ,żółwie i kaczki. Czasami latem jest karuzela i wypożyczenie aut dla dzieci na specjalnym torze , na terenie jest tez 1 lub dwa niewielkie place dla dzieci z małymi zjeżdżalniami i huśtawkami . Na terenie znajdziemy reprodukcje domku Villanowianòw (pierwszych osadników Bolonii jeszcze przed Etruskami)oraz grób Etrusków. Tuż obok jest lokal Serre z przekąskami i napojami, latem oprócz tego jest tam wiele ewentów ,ta cześć to prawdziwa zielona Oasa z małym stawikami i karpikami oraz ogródkiem.
Zauważymy tuż przy wejściu do ,,Serre,, postać lwa ,pamiątka po niewielkim Z.O.O. ,które było tu kiedyś otwarte.W środku lokalu nieco za zakrętem napotkamy siedem dziwnych stworzeń w różnych pozach 4 płci żeńskiej i 3 płci męskiej . „Świt człowieka” (2001) to nazwa grupy rzeźb zrobionych z odpadów metalowych .Projekt inspirowany był filmem amerykańskiego reżysera Stanleya Kubricka (1928-1999) „2001,,Odyseja kosmiczna” bolońskiego artysty Simone Bellotti. Przyznajcie rzeźby naprawdę wyglądają kosmicznie!
Ogród botaniczny – Orto botanico
Znajduje się przy via Irnerio .Jest cudownym miejscem i odskocznią od zgiełku miejskiego ,znajduje się na via Irnerio. To prawdziwy zielony skarb w centrum Bolonii jeden z najstarszych we Włoszech i świecie zaraz po Pizie, Padwie i Florencji, założony około połowy XVI wieku przez Ulisse Aldrovandi w 1568 roku. Aldrovandi stworzył nie tylko żywy ogród, ale również jeden z pierwszych nowoczesnych zielników, który służył jako laboratorium naukowe do ciągłych badań gatunków roślin.Dla ciekawostki pierwszy ogród botaniczny powstał pod podłogą Sala Borsa gdzie do tej pory widoczne są jeszcze studzienki które gromadziły wodę .Następnie ogród botaniczny został przeniesiony na via Irnerio w 1803 roku gdzie możemy go podziwiać do dziś.
Wstęp wolny /Godziny otwarcia -Sezon zimowy (1 października – 31 marca):od wtorku do niedzieli 9:00 – 15:00 .Sezon letni (1 kwietnia – 30 września):od wtorku do niedzieli 10:00 – 18:00
Zakaz biwakowania i przesiadywania na trawie
🍦 Najlepsze lody w mieście
Cremeria czy gelateria?
Gelateria (ogólnie): To standardowa definicja sklepu sprzedającego lody. Mogą być rzemieślnicze (wytwarzane na miejscu ze świeżych składników) lub przemysłowe. Chociaż oba rodzaje mogą sprzedawać lody, lodziarnia „kremeria” lub „naturalna” zazwyczaj produkuje lody bez półproduktów przemysłowych, konserwantów i sztucznych barwników, wytwarzając bazę na miejscu. Dlatego uważane są za lepsze. Lody z cremeria są bardziej kremowe i trwalsze nie kapią tak jak zwykle lody .
W Bolonii Cremerie są liczne oto 5 najlepszych w mieście .
1.Numer jeden Cremeria Cavour
2.Cremeria Castiglione
3.Cremeria Santo Stefano
4 Cremeria La Vecchia Stalla.
5.Cremeria Scirocco
Inne słodkości
CZEKOLADA ,,Majani cioccolato boutique,, via de Carbonesi 5 , typowa bolońska czekolada i wyroby czekoladowe . Właśnie tu powstała pierwsza twarda czekolada we Włoszech w Bolonii w 1832 roku .Czekoladki są naprawdę przepyszne.
Najlepsze naleśniki i piadina w całym mieścieBombo CREP na via S.Felice 93 -lokal otwarty od godz. 20.00 do 2.00 w nocy .Bardzo popularny ,smaczny i uczęszczany przez mieszkańców.Naleśniki zarówno słone jak i słodkie wybór nadzienia jest naprawdę duży .Przepyszne na słodko są np z maskarpone ,z pistacjami i oczywiście nutellą jest wersja z twarożkiem i jagodami *ricotta e mirtilli ,, lub z miodem i orzechami włoskimi *miele con noci , tiramisu i wiele innych.Oprócz tego można zjeść tu też pyszną piadinę.
–Bolońskie specjały jak pinza (ciasto kruche z bolońską marmoladą mostarda)czy ravioli bolognesi (pierożki słodkie nadziewane bolońską marmoladą – mostarda)znajdziecie w quadrilattero części kupieckiej za piazza Maggiore obok sklepu Tamburini świeże lokalne wypieki .
Street food -zwiedzaj , jedz ,pij i zrób siusiu
Wiadomo jak to z dziećmi ,,mamo chce mi się pić jeść i siku ! ,,
Oto nasze polecajki gdzie złapać coś dobrego do ręki i zwiedzać
-pizza ,,Due Torri,,-pyszna i tania tuż pod 2 wieżami
–pizza Altero -są 3 miejsca 1.Via Dell’ Indipendenza 33 ,via Caprarie 3 i via Ugo Bassi 10 -historyczna pizza w Bolonii na wysokim cieście .
–mortadela LAB -bułka z mortadelą i nie tylko (mortadela i inne włoskie wędliny sery i dodatki a nawet na słodko z nutellą ) w 3 miejscach w mieście przy VIA DE’ MONARI 1/C i na VIA SAN VITALE 4/F i VIA VOLTURNO 7/A
–bar Roxi– via Rizzoli -tu dostępne sa tigelle (typowe przeważnie ciepłe okrągłe bolońskie chlebki z wędlinami, serami ,smalcem czy nutellą )
Gdzie zrobić siusiu
W Bolonii niestety jest niewiele takich miejsc ,miejscowi zazwyczaj idą na kawę a przy okazji korzystają z toalety .
-Toaleta publiczna najbliższa w centrum znajduje się tuż za głównym placem na via VI novembre od ( 9.00 do 22.00 w weekend do 00.00)wejście podziemne ,następna na piazza dei Calderini od (10 do 20) wejście podziemne ,jest jeszcze w budynku Sala Borsa na -1 pietrze trzeba zejść po schodach .Wszystkie toalety są płatne 0,50 euro .
Miejsca przyjazne dzieciom-lokale z miejscem dla dzieci i przewijakami
Tana Libera Tutti, przy Via San Felice 13, ma specjalną salę dla rodzin z dziećmi. Wiele osób ją poleca. To samo dotyczy Zoo przy Strada Maggiore: przestrzeni zaprojektowanej z myślą o najmłodszych. Pizzeria Porta Pazienza dedykuje dzieciom przestrzeń .Le Due Lune przy Via Bertocchi urządziło na dziedzińcu mały plac zabaw z huśtawkami, zjeżdżalniami, piłkarzykami i stołem do ping-ponga. San Mamolo Bistrot może jest mniejsze, ale serwuje uśmiechnięte i słodkie pizze dla najmłodszych. Berberè ma również przewijaki , znaleźliśmy je też w To Steki, greckiej restauracji w dzielnicy uniwersyteckiej. Przewijaki i zastawa stołowa dla dzieci są dostępne np. w eleganckiej Trattorii Da Me . Wśród sieci restauracji z wydzielonymi strefami dla dzieci znajdują się Doppio Malto, Luwengrube i Roadhouse.
Gdzie odpocząć i naładować telefony czy laptopa
Tuż pod dwoma wieżami jest lokal Bottega Portici -na 1 pietrze znajduje się przestrzeń gdzie można chwilkę odpocząć ,zamawiając na parterze przysłowiową kawę.Przy niemal każdym stoliku znajdziecie gniazdka by naładować wasze urządzenia. Dodatkowo woda jest gratis ,można obsłużyć się samemu.
Atrakcje niedaleko Bolonii
Park przygody -Parco Avventura Cavaioni
Obiekt położony jest wśród zielonych wzgórz Bolonii, zaledwie 20 minut od centrum miasta, i oferuje niezapomniane emocje i relaks dla dzieci .Jest wiele szlaków dla dzieci, młodzieży i dorosłych ,tory przeszkòd i wspinaczka . Personel zawsze bardzo pomocny, miły i uważny: Miejsce, czyste i zadbane tuż obok duży, zacieniony teren piknikowy. Na gorze jest duży parking darmowy zaraz przy nim kiosk z napojami i jedzeniem ,grillowane kiełbaski frytki i crescentine .W stronę parku zabaw jest drugi lokal gdzie rownież można sie napić i cos zjeść .Na tej stronie dni i godziny otwarcia https://www.cavaionipark.it/orari-e-prezzi/
Kilka kilometrów od Bolonii, skąd łatwo dojechać autobusem linii 87 (przystanek Magli Anzola dell’Emilia), znajduje się pyszne muzeum, którego, jeśli masz czas, nie możesz przegapić: to Muzeum Lodów! https://www.gelatomuseum.com/it/prenota-la-tua-gelato-experience
Jeśli chcesz zwiedzić Bolonię sprawnie milo i przyjemnie zapraszam na wycieczki po mieście Zarezerwuj spacer z licencjonowaną pilotką , fotografką i ekspertem lokalnym .
Infofoboloniapl@gmail.com lub aneta.arte4you@gmail.com lub +39 389268110 Aneta
Serdecznie zapraszam do sklepu i jednocześnie do przechowalni bagażu 24/24 przy Strada Maggiore 5A tuż pod dwiema wieżami. Znajdziecie tu różne pamiątki z miasta, min. także wiele pięknych zdjęć(30x20cm) i obrazków mojego autorstwa. Również ręcznie robione magnesy, zaprojektowane przeze mnie kartki, zakładki i inne gadżety jak np sławne tortellini w różnych formach . Można tu również wysłać lub odebrać paczkę.
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Kiedyś niedoceniane dziś odkrywane na nowo. Lambrusco to eksplozja smaku i świeżości.
Czym jest Lambrusco?
Lambrusco to jedno z najsłynniejszych i najbardziej różnorodnych włoskich win. Swoją nazwę zawdzięcza rodzimemu szczepowi Lambrusco, uprawianemu głównie w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania. Duża produkcja wina odbywa sie w prowincji Modeny. stamtad pochodza najlepsze wina (Sorbara, Grasparossa, Salamino)
Dzięki lekkiej strukturze i kuszącym bąbelkom, znane jest jako wino łatwe w piciu a jak poniżej się dowiemy, to włoska cocca cola.
Lambrusco to wino tak wielowymiarowe , tak różnorodne, że trudno je zaetykietować jedynie jako Lambrusco.Wino Lambrusco jest produkowane z wielu odmian winogron Lambrusco, winifikowanych razem lub osobno. Produkowane jako wytrawne, półsłodkie, a także słodkie, czerwone lub różowe, półmusujące (najbardziej znana i ceniona wersja) oraz musujące.
Niegdyś produkowano Lambrusco niemal tylko słodkie. Obecnie większość Lambrusco jest produkowana w wersji wytrawnej. Dlatego przed zakupem Lambrusco należy uważnie przeczytać etykietę .
Kiedyś niedoceniane dziś odkrywane na nowo
Lambrusco słynęło z ogromnego sukcesu komercyjnego w latach 70. i 80., kiedy rynek zalały tanie, przesłodzone i masowo produkowane wersje eksportowe, które zatarły obraz prawdziwego wina z Emilii. Przez dekady kojarzono je z tanim gazowanym winem , ignorując wytrawne, kwasowe i strukturalne odmiany cenione przez samych Włochów.Był to czas, gdy rynek międzynarodowy poszukiwał prostych, rozpoznawalnych win o kojącym aromacie i „zabawnym” musującym smaku, a Emilia, z tradycją musujących win stołowych, znalazła się we właściwym miejscu o właściwym czasie. W tym kontekście przemysłowe, bardzo przystępne cenowo wersje stały się najbardziej widoczną twarzą Lambrusco, ponieważ mogły podróżować wszędzie w dużych ilościach i przemawiać uniwersalnym językiem: dobre ,tanie i słodkie .
Włoska coca cola
W Stanach Zjednoczonych ta dynamika eksplodowała: na początku lat 80.
* Cantine Riunite sprzedało ponad 11 milionów skrzynek, a Lambrusco ugruntowało swoją pozycję wśród najpopularniejszych importowanych win. Tu właśnie pojawia się komunikacja, dokonując precyzyjnego i, z perspektywy czasu, decydującego wyboru: nazwania go „włoską Coca-Colą”. To rzeczywiście zadziałało: przekształciło butelkę w ikonę popkultury, czyniąc z niej gest towarzyski, a nie wybór wina, a przede wszystkim zbliżyło ją do idei musującego, słodkiego napoju, który każdy może zrozumieć bez instrukcji.Problem polega na tym, że narracyjne etykiety, gdy już się przyjmą, pozostają. Ta definicja rzuciła długi cień, ponieważ w umysłach wielu osób utrwaliła automatyczne skojarzenie: Lambrusco to słodkie, lekkie, niezbyt „poważne”, do spożycia wino.
*Cantine riunite – to jedna z najważniejszych winnic we Włoszech, specjalizująca się w produkcji regionalnych win musujących, takich jak Lambrusco, Pignoletto i Prosecco, przeznaczonych na rynek krajowy i międzynarodowy.
Nie na darmo odwiedziliśmy piwnice Giacobazzi to historyczny mit Lambrusco
Giacobazzi podbija Amerykę
Praca szła dobrze, a powodów do satysfakcji nie brakowało. Dla Antonio Giacobazzi jednak granice kraju okazały się zbyt ciasne – uważał, że Lambrusco, dzięki swoim wyjątkowym właściwościom, ma potencjał, by odnieść ogromny sukces również za granicą.
Antonio Giacobazzi
W 1969 roku podjął decyzję o wejściu na rynek amerykański, ale początki nie były łatwe. W Włosko-Amerykańskiej Izbie Handlowej w Nowym Jorku usłyszał, że to nigdy nie zadziała. Wyjaśniono mu, że Amerykanie nie piją wina, a jedynie piwo, whisky i Coca-Colę! Co więcej, nazwisko „Giacobazzi” uznano za zbyt trudne do wymówienia, więc radzono mu, aby dał sobie spokój.
Nigdy w historii żadna prognoza nie była tak błędna! Antonio, zamiast dać się zniechęcić i zrezygnować, uruchomił cały swój upór oraz zmysł przedsiębiorcy, idąc do przodu na przekór wszelkiej krytyce.
Kluczem do sukcesu okazało się zrozumienie i wyjście naprzeciw gustom amerykańskiego konsumenta. Jego podniebienie nie było jeszcze wtedy rozwinięte i gotowe na docenienie win w taki sposób, w jaki zwykliśmy pić je my, Włosi. Potrzebne było wino łatwe w piciu, które jednocześnie zachowałoby wyraźne owocowe nuty, żywą piankę i intensywnie czerwony kolor.
W ten sposób narodziło się wino o niepowtarzalnym profilu sensorycznym, które podbiło serca wszystkich i w niespełna 10 lat osiągnęło sprzedaż na poziomie około 1 500 000 skrzynek rocznie.
W 1979 roku Giacobazzi było już marką sławną i rozpoznawalną, do czego przyczyniła się także zmasowana reklama radiowa i telewizyjna w głównych amerykańskich stacjach. „Giacobazzi it’s my wine” (Giacobazzi to moje wino).
Przełom wina Lambrusco nastąpił około 2010 roku, wraz z renesansem win regionalnych i modą na naturalne metody produkcji. Co się zmieniło?
Powrót do korzeni (Metodo Ancestrale): Winiarze zaczęli odchodzić od przemysłowej skali na rzecz fermentacji w butelce, co przywróciło winu mętność, dzikość i głębię, przyciągając uwagę sommelierów.
Selekcja szczepów: Zaczęto wyraźnie rozróżniać delikatną, jasną Sorbarę od potężnej, garbnikowej Grasparossy, udowadniając, że Lambrusco może mieć skomplikowaną strukturę.
Technologia i DOC: Wprowadzenie rygorystycznych apelacji (DOC) wymusiło drastyczne obniżenie wydajności z hektara, co przełożyło się na koncentrację smaku i elegancję, której wcześniej brakowało produktom masowym.
Lambrusco: Od dzikich winorośli do symbolu włoskiej radości życia. Lambrusco to nie tylko jeden z najbardziej rozpoznawalnych włoskich produktów eksportowych, ale przede wszystkim fascynująca rodzina szczepów, która nierozerwalnie wiąże się z kulturą Emilii-Romanii. Dziś często nazywane „czerwonym szampanem Włoch”, Lambrusco przeszło długą drogę od dzikich winorośli (vitis labrusca) po nowoczesne i eleganckie wina DOC, które podbijają serca koneserów na całym świecie.
Choć potocznie mówimy o „winie Lambrusco”, w rzeczywistości mamy do czynienia z rodziną aż 12 odmian winorośli. Każda z nich nadaje winu inny charakter, od lekkości różu po głęboką, niemal fioletową czerwień. Do najważniejszych należą: Lambrusco di Sorbara: Najszlachetniejsza i najbardziej elegancka odmiana. Daje wina o jasnym, rubinowym kolorze i wyraźnych aromatach fiołków oraz czerwonych owoców. Charakteryzuje się wysoką kwasowością. Lambrusco Grasparossa di Castelvetro: Odmiana „górzysta”, dająca wina o głębokiej barwie, większej strukturze i wyraźniejszych garbnikach. Często wyczuwalne są w niej nuty dojrzałych jeżyn. Lambrusco Salamino (di Santa Croce): Nazwa pochodzi od kształtu kiści przypominającego małe salami. To najbardziej zrównoważona odmiana, łącząca świeżość Sorbary z kolorem Grasparossy. Lambrusco Reggiano: Uprawiane głównie w prowincji Reggio Emilia, znane z dużej wszechstronności – od wersji wytrawnych (secco) po słodkie (dolce).
Metody produkcji: Bąbelki z charakterem
To, co wyróżnia Lambrusco, to jego naturalna perlistość. Włoscy winiarze stosują głównie dwie metody produkcji, aby uzyskać ten efekt: Metoda Martinotti-Charmat: Najpopularniejsza, polegająca na wtórnej fermentacji w dużych, stalowych zbiornikach (autoklawach). Pozwala to zachować świeżość, owocowy aromat i czystość smaku. Metoda Ancestrale (Starożytna): Coraz bardziej popularna wśród miłośników win naturalnych. Fermentacja kończy się bezpośrednio w butelce, bez usuwania osadu drożdżowego. Wino jest mętne, bardziej złożone, z wyraźną nutą skórki chleba.
Metoda Ancestrale(pradawna)Fermentacja zostaje przerwana przez schłodzenie i dokończona w butelce bez usuwania osadu (wino jest mętne, bardziej „dzikie” i rustykalne).Tradycyjna metoda i fermentacja Lambrusco w butelce Technika polegająca na butelkowaniu wina w niskiej temperaturze, z cukrami nie w pełni sfermentowanymi, zawiązaniu korka – dawniej używano sznurka – aby zapobiec jego pękaniu i pozostawieniu naturalnego biegu wydarzeń. Drożdże budzą się w butelkach wraz ze wzrostem temperatury, a wino, jakby cudem, staje się żywe i musujące, nabierając miękkiej piany. Rezultatem jest wytrawny i owocowy smak .Ten styl, będący powrotem do pradawnej metody przeżywa prawdziwy rozkwit. Specjaliści i propagatorzy win obserwują , jak stają się synonimem naturalności, rzemiosła i nieokiełznanej owocowej energii. Wina naturalne musujące są w ostatnich czasach trendem .
Jednak w tym winie należy spodziewać się aromatów: nie tylkoŚwieżych owoców z sadu (jabłko, gruszka), cytrusów ale i czasem rustykalnych nut drożdżowych czy zbliżonych do kiszonej kapusty.Ponadto wysokiej orzeźwiającej kwasowości .Na końcu także zwrócimy uwagę na wgląd ,często wino jest zmętnione z powodu osadu drożdżowego na dnie butelki.
(Metoda Martinotti-Charmat)
Fermentacja wtórna w autoklawach metodą Charmata (lub metodą Martinottiego) Do końca XIX wieku metoda klasyczna była jedyną metodą produkcji win musujących. W 1895 roku Federico Martinotti opracował metodę produkcji charakteryzującą się niższymi kosztami i znacznie krótszym czasem produkcji. Metoda ta polega na masowej fermentacji wina bazowego w zbiornikach ze stali nierdzewnej pod ciśnieniem (autoklawach) w kontrolowanej temperaturze. Metoda została udoskonalona i opatentowana przez Francuza Eugéne’a Charmata około piętnaście lat później i jest obecnie powszechnie znana jako „metoda Charmata”.
Metoda klasyczna (Szampańska): Jednocześnie eksperymentuje się z Lambrusco wytwarzanym metodą klasyczną, czyli winem musującym wytwarzanym metodą szampańską.Wtórna fermentacja zachodzi bezpośrednio w butelce (rzadsza w przypadku Lambrusco, zarezerwowana dla najbardziej prestiżowych etykiet).
Lambrusco di Sorbara DOC Lambrusco Grasparossa di Castelvetro DOC Lambrusco Salamino di Santa Croce DOC Reggiano DOC Modena DOC
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Wino Lambrusco ,Enzo Ferrari i Pavarotti pochodzą z Modeny , ale to nie wszystko. Przybliżymy wam niezwykłą historie niezwykłych ludzi i niezwykłego wina.
Odwiedziliśmy w prowincji Modeny winnice Giacobazzi. Krótka historia winnicy.
Aneta Malinowska i Antonio Giacobazzi
Winnica Giacobazzi znajduje się w Nonantoli, w prowincji Modena, mieście słynącym z wyśmienitej kuchni i będącym miejscem urodzenia takich postaci jak Enzo Ferrari i Luciano Pavarotti.To nie tylko winnica ale muzeum
Rodzina od pokoleń zajmowała się rolnictwem i winnicami, ale dopiero w 1958 roku Angelo Giacobazzi wraz z synem Antonio postanowili rozbudować i umocnić pozycję małej rodzinnej winnicy. Wkrótce potem nazwisko Giacobazzi stało się synonimem Lambrusco.
Luciano Pavarotti zdjecie w winnicy Giacobazzi
Koniec lat 50. i początek lat 60. to lata eksperymentów i udoskonaleń, poświęcone podniesieniu wartości winogron pochodzących z rodzinnych winnic.W tym okresie rozpoczęto sprzedaż winogron w workach jutowych przewiązanych liną lub w ciężkich skrzyniach na wozach ciągnionych przez woły.Butelki miały ręcznie wypisane etykiety i były zamykane ręcznie za pomocą sznurka.
Pierwsze kroki (1963-68)
Rozwój był szybki i w połowie lat 60. sprzedawali słynne Bollino Oro (Lambrusco di Sorbara DOC fermentowane w butelce) w tawernach i kawiarniach w największych miastach Włoch.
W związku z tym podjęto decyzję o inwestycji w nowocześniejsze maszyny, które pozwoliłyby firmie dokonać skoku jakościowego, zarówno pod względem produkcyjnym, jak i organizacyjnym.Ten impet doprowadził w połowie lat 60. do dziennej produkcji około 10 000 butelek, wytwarzanych maszynami półautomatycznymi.
AnetaMalinowskaART
Ameryka(1969)-włoska cocca cola Granice państwowe były zbyt ciasne dla Antonia i wierzył, że Lambrusco ma potencjał, by odnieść ogromny sukces również za granicą. W 1969 roku zdecydował się na wejście na rynek amerykański, ale nie było to łatwe i obawiał się, że nigdy się to nie uda. Co więcej, nazwisko Giacobazzi było trudne do wymówienia, więc najlepiej było je zostawić. Nigdy nie było to aż tak błędne przewidywanie!Antonio wykorzystał swoją wytrwałość i przedsiębiorczość, idąc naprzód pomimo krytyki.Potrzebowali wina, które byłoby łatwe w piciu, a jednocześnie zachowało wyraziste nuty owocowe, żywą piankę i intensywny czerwony kolor.W Ameryce często mówiło sie o Lambrusco włoska cocca cola Tak narodziło się wino o niepowtarzalnym profilu sensorycznym, które podbiło serca wszystkich. W 1979 roku Giacobazzi stał się znanym i rozpoznawalnym nazwiskiem. Dżingle „Giacobazzi It’s My Wine” stały się hitem w radiu na Wschodnim Wybrzeżu, a „Giacobazzi…someone tonight” i „Giacobazzi spoken here” były hasłami reklam, które wciąż można znaleźć na YouTube.
Gilles Villeneuve (1978) Enzo Ferrari powołał Giacobazziego na sponsora Gillesa Villeneuve’a, mistrza skuterów śnieżnych i kierowcy Formuły 1, który właśnie dołączył do Ferrari, aby zastąpić Nikiego Laudę. Giacobazzi i Villeneuve stali się nierozerwalnie związani, a zyski komercyjne były ogromne. Giacobazzi zdobił podia wyścigów Formuły 1 i torów wyścigowych na całym świecie. Między rodzinami Villeneuve i Giacobazzi narodziła się szczera przyjaźń, która trwa do dziś. Samochód Gillesa Villeneuve’a z 1979 roku znajduje się obecnie w muzeum rodziny Giacobazzi w Nonantoli.
auto Gilles Villeneue
Sok winogronowy Dolce Vita (1979) W 1979 roku, aby sprostać potrzebom znanego angielskiego klienta poszukującego zdrowego produktu dla każdego, Antonio wpadł na pomysł bezalkoholowego, musującego soku winogronowego. Prezentacja była elegancka, szampańska, o różnorodnych smakach, zachwycającym połączeniu winogron z innymi owocami, takimi jak brzoskwinia, truskawka i jabłko. Nazwa, którą wybrał, była inspirowana legendarnym reżyserem Federico Fellinim. Tak jak nadał winu w puszce nazwę osiem i pol (8 1/2) nawiązując do zawartości alkoholu i tytułu filmu nagrodzonego Oscarem z 1963 roku, tak i sokowi winogronowemu nadał nazwę Dolce Vita. Sukces przyszedł szybko.
Rozwój przemysłu ( 1980)Ameryka wchłonęła niemal całą zdolność produkcyjną winiarni, a aby sprostać zapotrzebowaniu z innych rynków, w tym krajowego, konieczne stały się liczne remonty i rozbudowy. Przejęto również inne małe winiarnie w regionie, a następnie je rozbudowano, dzięki czemu Giacobazzi SPA zatrudniało ponad stu pracowników i dysponowało strukturą gotową sprostać stale rosnącemu zapotrzebowaniu na rynkach międzynarodowych.
Wino w puszkach (1982) Dzięki swojemu innowacyjnemu duchowi, Giacobazzi złożył w 1978 roku wniosek o zezwolenie na pakowanie wina w alternatywne pojemniki. Wniosek został rozpatrzony pozytywnie w 1982 roku, otwierając drogę do pakowania wina w tetrapacki, PET i puszki, co stanowiło przełomową innowację. Pomimo sukcesu, zezwolenie na pakowanie wina w puszki było tymczasowe i obowiązywało tylko kilka miesięcy, co utrudniało zaspokojenie popytu klientów i naturalnie powodowało spadek entuzjazmu dla puszek. Pomysł puszki został następnie z powodzeniem przyjęty przez zagranicznych producentów.
Giacobazzi i sport (1982) Firma Giacobazzi jest silnie związana ze sportem, nie tylko z Gillesem Villeneuve’em i Ferrari, ale także z innymi utytułowanymi sportowcami, takimi jak Marco Pantani w kolarstwie, Claudio Vandelli na Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles w 1984 roku, Walter Villa w kolarstwie i siatkówce, współpracując z marką Panini. Firma jest również zaangażowana w piłkę nożną z Modeną F.C. i boks z Dante Canè.
Drugi Rozwój Przemysłowy (1986-90) W 1986 roku nastąpiło otwarcie nowego zakładu przy Via Rebecchi, którego budowę rozpoczęto dwa lata wcześniej. Dzięki zwiększonym możliwościom produkcyjnym i solidnej strukturze korporacyjnej Antonio mógł skupić się na poszukiwaniu nowych punktów sprzedaży i otwieraniu nowych rynków. Anglia, z jej nowoczesnymi supermarketami, przede wszystkim Sainsbury’s i Tesco, okazała się najbardziej urodzajna, a w ciągu kilku lat amerykańskie sukcesy zostały powtórzone, a nawet przewyższone, w Wielkiej Brytanii.
Od 2014 do dziś
Powrót Antonia i jego dzieci Po krótkiej przerwie Giacobazzi Vini powraca do rodziny. Antonio Giacobazzi rozpoczyna gruntowną przebudowę swoich win, jednocześnie kontynuując karierę w branży winiarskiej poprzez winnice Donelli Vini w Gattatico, w regionie Reggio Emilia, oraz Gavioli Antica Cantina w Nonantoli. Dziś Antonio Giacobazzi, choć wciąż aktywny, jest wspierany w tym obszarze przez swoje dzieci: Giovanniego, Alberta i Angelę.
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Dwie wieże Garisenda e Asinelli znajdują sie w centralnej części miasta , są symbolem Bolonii.
Rekordowe Wieże.
Dzięki wieżom Bolonia nazywana jest średniowiecznym Manhatanem .Z ponad 100 wieżami panorama Bolonii około 1300 roku bardziej przypominała Manhattan niż panoramę średniowiecznego miasta.
Obecnie jest ich 22 z czego wiele z nich zostało pozbawione pierwotnej wysokości.
Wieże budowane przez bogate rodziny miały symbolizować władzę oraz służyć do obrony ,były zamieszkiwane .Namacalnym przykładem jest torre Prendiparte , obecnie wieża jest nadal zamieszkiwana działa tu bed and breakfast i można czasami ją zwiedzić.
Wysoka prawie 60m dokładnie zakończona wmurowaną koroną z tego powodu nazywana jest również wieżą ukoronowaną. Jej wysokość sięga prawie 60 m ,dokładnie 59,50m co czyni ja drugą najwieksza wieżą Bolonii zaraz po wieży Asinelli .Wieża znajduje się na małym placu na via Sant’Alò na piazzetta Prendiparte .
Najsławniejsze wieże Bolonii to Torre degli Asinelli i torre della Garisenda.
Są znakiem rozpoznawczym Bolonii oraz punktem orientacyjnym podczas poruszania się po mieście. Stoją w centralnej części miasta jak dwie siostry.Jedna bardzo wysoka i krzywa ,a druga niska i bardzo skrzywiona . Obie staruszki trzymały się świetnie ale od jakiegoś czasu młodsza Garisenda daje niepokojące znaki .monitoring obecny od ok 20 lat ostatnio dawał niepokojące sygnały. Przeczytaj w osobnym artykule. https://infobolonia.com/2026/04/13/symbol-bolonii-grozi-zawaleniem-dwie-rekordowe-wieze-w-niebezpieczenstwie/
Otóż Torre degli Asinelli to najwyższa średniowieczna krzywa wieża na świecie.
To najwyższa wieża średniowieczna we Włoszech .Tu trzeba podkreślić jej wiek gdyż istnieją wieże wyższe i bardziej krzywe ale ta jest najstarsza z nich.Jej wysokość to 97,20 metrów co czyni ja najwyższą wieżą w Bolonii. Jeszcze niedawno można było ją zwiedzać ,na sam szczyt do pokonania było 498 schodów a z góry piękny widok na miasto i wzgórza. Jej pochylenie w kierunku zachodnim sięga aż 2,23 metra.
Wieża Garisenda
Jest jeszcze bardziej krzywa ale za to dużo niższa, to najbardziej krzywa wieża we Włoszech.Mierzy 48 metrów a jej pochylenie wynosi az 4° ! Odchylenie od pionu – 3.20 m.
Najbardziej krzywa wieża we Włoszech znajduje się w Bolonii.
Zdziwieni? Wcale się nie dziwię .Garisenda pochylona jest pod kątem 4° i ,,wygrywa,, ona ze słynna wieżą w Pizie ,której pochylenie obecnie wynosi 3,97°.
Czy było tak zawsze ? Okazuje się ,że wieża Garisenda (1109-1110) już niemal od samego początku była krzywa ,od ponad 700 lat jej nachylenie nie zmieniło się. Fakt jej pochylenia potwierdza nawet Dante Alighieri, który dwukrotnie wymienił wieżę najpierw w „Sonecie o Garisendzie” (1287), a następnie w najsłynniejszych wersetach Boskiej Komedii (Piekło, XXXI). Wieża jednak ze względu na bezpieczeństwo w 1353 roku została zredukowana z 60 m. do 48 m. Natomiast wieża w Pizie w ostatnich dziesięcioleciach XX wieku pochylała się coraz bardziej aż do tego stopnia ,że groziła zawaleniem. W 1993 roku pochyłość wieży wynosiła około 4,5 ° Okazało się ,że musiała być poddana niezbędnym pracom ,które zmniejszą niebezpieczne pochylenie . Prace zakończyły się pod koniec 2001 roku .Dopiero od marca 2008 r. wieża osiągnęła definitywny poziom konsolidacji pod względem nachylenia, które wyniosło 3,97° co powinno pozostać niezmienione przez co najmniej kolejne 300 lat.
widok z wieży Asinelli
Według LEGENDY tak powstała wieża degli Asinelli
Pewien rolnik, poświęcał całe dnie na pracę w polu, wspomagany przez swoje dwa osły. Miał nadzieję, że pewnego dnia będzie mógł poszerzyć swoje pola dla dobra rodziny, ale przede wszystkim zostawić je w spadku dla swojego jedynego syna.Pewnego dnia osły, jak szalone, zaczęły kopać i kopać coraz bardziej aż z ziemi wyłoniło się coś, co zaskoczyło gospodarza: Kufer pełen złotych i srebrnych monet oraz drogocennych kamieni. Zdumiony odkryciem rolnik przemianował ten skarb na „skarb osłów”.Nie powiedział nikomu o swoim znalezisku nawet własnej żonie. Nie zatrzymał jednak całego skarbu dla siebie. Od czasu do czasu dawał jej trochę więcej pieniędzy na wydatki ale tak by nikt się nie zorientował ,że posiadał dodatkowo majątek. Ich standard życia poprawił się na lepsze .Tymczasem syn wyrósł na przystojnego młodzieńca o wielkiej kulturze . Ojciec sprawił by miał najlepszych nauczycieli.Pewnego dnia młody człowiek zakochał się w dziewczynie należącej do jednej z najważniejszych rodzin w Bolonii a uczucie zostało odwzajemnione. Jednak różnica społeczna była zbyt wielka, by mieć nadzieję, że rodzina dziewczyny zaakceptuje wybrańca. Młoda kobieta była zrozpaczona tymczasem jej ukochany, nie mogąc pogodzić się z tą sytuacją , postanowił zmierzyć się ze szlachecką rodziną. Ojciec dziewczyny wyszydził jego zaloty ale zapowiedział ,że małżeństwo dojdzie do skutku tylko wtedy, gdy zbuduje najwyższą wieżę w Bolonii.Zadanie praktycznie niewykonalne dla członka biednej rodziny… Tego samego wieczoru syn zwierza się ojcu .Ojciec natychmiast przekazał skarb w ręce jedynaka ,który miał teraz niezbędne środki by rozpocząć prace nad wieżą.
Tak powstała największa wieża we Włoszech Torre degli Asinelli
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Dwie wieże to symbol Bolonii – ich zniknięcie z panoramy miasta jest wręcz niewyobrażalne.Garisenda (wys. 48 m ) e Asinelli (wys. 97,2 m )
wieża Asinelli -jest najwyższą średniowieczną krzywą wieżą na świecie. Wybudowana w latach 1109–1119, jest jedną z dwudziestu zachowanych wież dawnej Bolonii . Wieża Asinelli ma również swoją młodszą siostrę, Garisendę, z którą razem stanowi symbol miasta. To właśnie Garisenda młodsza i niższa znajduje się w krytycznym stanie.
wieża Garisenda – Wybudowana w 1109 roku, pierwotnie miała być wyższa (około 60 metrów), ale w XIV wieku (1351–1355) została „skrócona” z powodu osiadania gruntu, które spowodowało jej pochylenie, czyniąc ją jedną z najbardziej pochylonych wież we Włoszech.
Dante Alighieri wspomina wieżę Garisenda w Bolonii w pieśni XXXI „Piekło” („Boskiej komedii”)
Opisując giganta Anteusza, który pochyla się w jego stronę. Wielki poeta porównuje nachylenie wieży do pochylenia giganta, tworząc żywy obraz obiektu, który wydaje się przewracać, gdy nad nim przelatuje chmura.
Wersy z „Piekła” (XXXI, 136–138):
„Qual pare a riguardar la Garisenda
sotto ’l chinato, quando un nuvol vada
sovr’essa sì ch’ella in contrario penda…,,
,,Jaką się oczom Garisenda zdaje, Kiedy kto stanie pod jej nawisłością I kiedy chmury ciągną nad jej szczytem, A ona niby wstecz chmurom się wali,
Konserwacja i zabezpieczenie wieży Garisenda w Bolonii
AnetaMalinowskaART
Wieża Garisenda (48m) monitorowana od ponad wieku, znajduje się obecnie w stanie krytycznym ze względu na osiadanie gruntu i degradację fundamentów z selenitu. Po wykryciu niepokojących przemieszczeń w 2023 roku, teren wokół wieży został zabezpieczony kontenerami ochronnymi.
Obecny plan ratunkowy, zatwierdzony w projekcie wykonawczym, składa się z dwóch głównych faz:
Stabilizacja (odciążenie): Wykorzystanie dwóch metalowych kratownic (podobnie jak przy wieży w Pizie), aby poprzez system naciągów zrównoważyć nachylenie wieży w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim. Proces ten będzie wspierany przez tymczasowe pasy poliestrowe.
Wzmocnienie: Wykonanie specjalistycznych iniekcji zaprawy w fundamenty i dolną część murów w celu poprawy ich nośności.
Prace będą ściśle monitorowane, rozpoczęto demontaż kostki brukowej , co stanowi pierwszy krok do montażu maszyn naciągowych.
Sytuacja zagrożenia: Wieża, której historia sięga prawie 1000 lat , jest niebezpiecznie pochylona (pod kątem 4°) i ma wysunięcie wynoszące ponad 3 metry, co wynika z ugięcia jej murów. Działania ratownicze: Planowany jest imponujący projekt renowacji i zabezpieczenia, obejmujący wzmocnienie fundamentów i konstrukcji, co pozwoli uniknąć skrajnego rozwiązania, jakim byłaby rozbiórka. Plan awaryjny: Pomimo środków bezpieczeństwa przygotowano plan awaryjny, który obejmuje ewakuację strefy czerwonej w razie potrzeby. Scenariusze zawalenia się: Na wypadek zawalenia się (czemu zapobiegają obecne działania) przewidziano scenariusze obejmujące implozję lub przewrócenie się w kierunku Torre degli Asinelli lub kościoła San Bartolomeo.
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Jeśli chcesz doprowadzić rodowitego mieszkańca Bolonii do wściekłości wejdź do lokalnej trattorii i zamów „spaghetti bolognese”. Choć dla reszty świata to danie-ikona, w sercu Emilii-Romanii uchodzi ono za kulinarną profanację….spaghetti alla bolognese serwowane w restauracjach na całym świecie jako symbol Italii, w ogóle nie istnieje.
„To dziwne, jeśli nie żenujące, być znanym na świecie z czegoś, co nie istnieje”.słowa ex burmistrza Bolonii Virgilio Merola
Virginio Merola i Aneta Malinowska
Tagliatelle al ragù
Prawdziwy boloński makaron z sosem ragù to tagliatelle (krajanka)Tagliatelle al ragù . Włosi lubią go dobrze podsypać parmezanem .
W menu niektórych włoskich restauracji faktycznie czasami znajdziemy spaghetti z tym sosem , ale to wyłącznie ukłon w stronę turystów, którzy wymusili to danie swoją niewiedzą. Prawdziwe, tradycyjne ragù alla bolognese ma swoją jedyną, wierną partnerkę: tagliatelle.
Dla obcokrajowca makaron to po prostu makaron. Dla Włocha to inżynieria. Wybór kształtu nie jest kwestią estetyki, lecz logiki :
Spaghetti jest zbyt gładkie i cienkie – ciężki, mięsny sos po prostu z niego spływa, zostając na dnie talerza.
Tagliatelle to szeroka, porowata, jajeczna krajanka, która idealnie „chwyta” sos, tworząc z nim spójną całość.
Złoty wzorzec tagliatelli w Bolonii
W Bolonii jedzenie traktuje się tak poważnie, że trafiło ono do… Izby Handlowej (Palazzo della Mercanzia). To nie żart – w specjalnej gablocie znajduje się tam złota replika idealnej tagliatelli.
Zgodnie z oficjalnym wzorcem, szerokość makaronu po ugotowaniu musi wynosić dokładnie 8 milimetrów, co odpowiada 12 270-tej części wysokości słynnej bolońskiej wieży Asinelli. Od 1972 roku w pałacu deponowane są oficjalne receptury na lasagne, tortellini czy ragù, aby chronić je przed marnymi imitacjami z całego świata.
Kuchnia jako obrzęd
Gotowanie makaronu w typowym włoskim domu przypomina ceremonię religijną. Tu nie ma miejsca na improwizację:
Waga: Porcja musi być odmierzona co do grama.
Czas: Stoper pilnuje momentu al dente – każda sekunda zwłoki to katastrofa.
Delikatność: Odcedzanie odbywa się z taką czułością, by „nie pokaleczyć” makaronu
I nie daj Boże makaronu na słodko!Co kraj to obyczaj
Przekonałam się o tym na własnej skórze, proponując Włochowi moje „popisowe” danie: muszelki ugotowane nie na czas ale ,,na oko,, z białym serem, masłem i cukrem. Moja duma spotkała się z niedowierzaniem i pukaniem w czoło. Dla mieszkańca Italii makaron na słodko to niemal przestępstwo . Patrzył na mnie z takim przerażeniem i niesmakiem. Głupia myślałam ze następnym razem będę mogla popisać się pierogami z jagodami czy truskawkami polane śmietaną ..
Lekcja dla smakosza
Włochy to kraj setek wariantów makaronu, z których każdy ma swoje surowe kryteria podania. Regionalizm i duma z lokalnych tradycji są tam silniejsze niż gdziekolwiek indziej na świecie. Jeśli więc chcesz zjeść jak prawdziwy bolończyk, zapomnij o spaghetti. Szukaj tagliatelle, doceniaj twardość makaronu i nigdy, przenigdy nie pytaj o keczupu do makaronu czy pizzy.
Najlepsze trattorie w Bolonii z tradycyjną kuchnią.
zawsze polecamy we Włoszech jeść nie w restauracjach ale w trattoria
Główna różnica między trattorią a restauracją polega na atmosferze i rodzaju kuchni: trattoria oferuje swobodną, rodzinną atmosferę oraz tradycyjne, lokalne dania przygotowywane na domowy sposób. Restauracja zapewnia bardziej formalną obsługę, wykwintne potrawy, bogatsze menu i większą dbałość o szczegóły, często za wyższą cenę. Trattoria to miejsce gdzie często jedzą lokalasi dania maja tradycyjny smak i porcje zazwyczaj są bardziej obfite niż w restauracjach.
Mamy tez Osterie – ta knajpka ma swobodną atmosferę i specjalizuje się w winach oraz prostych daniach.Zazwyczaj wybór dan jest tu niewielki .
W Bolonii w centrum polecamy
-Trattoria del Rosso
-Trattoria Nonna Gigia
-Trattoria da Me
Natomiast poza murami miasta gdzie turyści nie dochodzą warte odwiedzenia są
(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
