Najbardziej malownicze miasteczka na wzgórzach Rimini.

„Ciepłe kolory wzgórz, przyjemny powiew wiatru, zapach ziemi i zieleni zmieszany z bryzą morską, a do tego śpiew ptaków i niesamowite widoki.”

San Marino. Gradara, Mondaino , San Leo to niektóre z nich w artykule przybliżymy wam więcej takich miejsc .

Na wzgórzach w prowincji Rimini kryje się mnóstwo ciekawych historycznych miasteczek ,na pewno znacie już san Marino ale warto odkryć także inne mniej znane miejscowości.Jak zauważycie niemal na każdym wzgórzu ukryte jest niewielkie miasteczko.Widok z każdego wzgórza jest naprawdę piękny i może nie są to toskańskie wzgórza ale mają swój niesamowity wdzięk. Zwłaszcza o zachodzie słońca atmosfera staje się wręcz bajkowa. „Ciepłe kolory wzgórz, przyjemny powiew wiatru, zapach ziemi i zieleni zmieszany z bryzą morską, a do tego śpiew ptaków i niesamowite widoki.”

Dlaczego warto skręcić z trasy nad morze?

Jeśli spędzasz urlop na wybrzeżu Adriatyku (np. w Rimini czy Riccione) i masz dość tłumów oraz plaży, to świetna opcja na wypad z miasta . Jest tam spokojnie, czysto, a architektura i widoki naprawdę robią wrażenie.

San Marino

San Marino  to najstarsza wciąż istniejąca republika świata, założona około 301 roku n.e. przez św. Maryna jako schronienie przed prześladowaniami. Przez wieki kraj przechodził przez okresy zależności lennej i niezależności.

W 1600 roku wprowadzono tu rządy parlamentarne, co pomogło utrzymać suwerenność, uznaną przez Napoleona w 1797 roku i potwierdzoną na kongresie wiedeńskim w 1815 roku. Kraj przetrwał także zjednoczenie Włoch, dając schronienie bojownikom Garibaldiego.

W czasie II wojny światowej San Marino ogłosiło neutralność i przyjęło tysiące uchodźców (w tym Żydów), choć w 1944 roku ucierpiało w wyniku brytyjskich bombardowań. Po upadku rządów faszystowskich w 1943 roku kraj powrócił do demokracji.Wszystko to jest zawieszone na potężnym masywie góry Monte Titano, co sprawia, że widoki z każdego zakątka tego miejsca są spektakularne – przy dobrej pogodzie widać stamtąd zarówno wzgórza Apeninów, jak i wybrzeże Adriatyku,nie mówiąc o cudownych zachodach słońca a podczas niepogody miasteczko tonie w chmurach .

Co warto zobaczyć?

1. Trzy Wieże (Le Tre Torri) – wizytówka kraju

To symbol San Marino, który widnieje nawet na flagi i monetach euro. Trzy wieże połączone są malowniczym szlakiem spacerowym po grani Monte Titano:

• Guaita (Pierwsza Wieża): Najstarsza i najbardziej znana (pochodzi z X wieku). Można wejść na jej mury, skąd roztacza się genialna panorama.
• Cesta (Druga Wieża): Znajduje się na najwyższym punkcie góry (756 m n.p.m.) i mieści ciekawe Muzeum Starożytnej Broni.
• Montale (Trzecia Wieża): Najmniejsza, niedostępna do zwiedzania od środka, ale prowadzi do niej bardzo urokliwa, spokojna ścieżka przez las z dala od tłumów.

2. Historyczne Centrum i Piazza della Libertà

Samo Stare Miasto w San Marino to labirynt stromych, kamiennych uliczek pełnych sklepików, kawiarni i małych muzeów. Sercem tej części jest Piazza della Libertà, gdzie znajduje się:

• Palazzo Pubblico: Siedziba rządu i parlamentu San Marino. Warto zerknąć na zmianę warty przed budynkiem (odbywa się w sezonie turystycznym).

3. Bazylika San Marino (Basilica del Santo)

Neoklasyczny kościół z XIX wieku, który stoi w miejscu starszego, wczesnochrześcijańskiego budynku. To najważniejsza świątynia w kraju, w której przechowywane są relikwie świętego Maryna – patrona i założyciela republiki.

Muzea

Jeśli interesują was muzea podajemy link do strony oficjalnej państwowych muzeòw .

https://www.museidistato.sm/#section-about

Musea dla dzieci

Muzeum Osobliwości (Il Museo delle Curiosità)

Gromadzi najdziwniejsze i najbardziej szalone przedmioty na świecie: ponad 100 eksponatów, które reprezentują niezwykłą ludzką wynalazczość i jej nieskończone możliwości.Przedmioty, prawdziwe lub zrekonstruowane, są w pełni autentyczne i udokumentowane: najdłuższe włosy i paznokcie świata (odpowiednio 792 i 412 cm); okulary do peruk; suszarka do włosów na ropę naftową; weneckie chodaki wysokie na 60 cm; skrobak do codziennego czyszczenia języka; pułapka na pchly.

Muzeum Osobliwości, jedyne w swoim rodzaju, zapewnia podróż przez najbardziej szalone ludzkie wynalazki i niekończące się wyzwanie rzucone normalności, godne Księgi Rekordów Guinnessa.

Muzeum tortur –Museo della Tortura.

To historyczno-edukacyjna placówka poświęcona metodom przesłuchań, karom i systemom prawnym stosowanym w przeszłości.

Wizyta zajmuje około 45–60 minut. Ze względu na trudną i mroczną tematykę miejsce jest polecane głównie dorosłym i młodzieży.

Eksponaty: Kolekcja liczy ponad 100 oryginalnych i zrekonstruowanych przyrządów z okresu od XVI do XIX wieku. Zobaczysz tam m.in. urządzenia do wymuszania zeznań, takie jak ławy do rozciągania, żelazne maski, dyby, gilotyny czy specjalne kleszcze.

Charakter ekspozycji: Twórcy wystawy unikają taniej sensacji czy epatowania czystym okrucieństwem.Ekspozycja ma wymiar historyczno-dokumentalny – pokazuje narzędzia w kontekście ówczesnego prawa, procesów inkwizycyjnych oraz ewolucji myśli penalnej (w tym idei oświeceniowych przeciwko karze śmierci).

Muzeum wampirów i wilkołaków- MUSEO DEI VAMPIRI E LICANTROPI

Muzeum Wampirów i Wilkołaków w San Marino może być dla młodszych dzieci dość mroczne i przerażające (ze względu na ciemne wnętrza, groźne figury i motywy horroru). Jeśli jednak Twoje dziecko uwielbia dreszczyk emocji, opowieści o potworach i przygodowe historie z dreszczykiem, oto jak można przedstawić tę atrakcję w lżejszy i bardziej przystępny sposób:

• Spotkanie z postaciami z bajek i filmów: Dzieci mogą zobaczyć, jak wyglądają bohaterowie znani z opowieści o potworach, tacy jak słynny Drakula czy wilkołaki.
• Tajemnicze stworzenia nocy: Wystawa pokazuje mityczne „stworzenia z cienia”, o których opowiada się niesamowite legendy w różnych krajach Europy.
• Kraina starych tajemnic: To miejsce, w którym można dowiedzieć się, w co dawno temu wierzyli ludzie i jakie opowiadali sobie bajki na dobranoc, gdy w okna wiał wiatr.
• Efektowne scenografie: W środku znajdują się realistyczne modele i scenki, które wyglądają jak wyjęte z filmów przygodowych o magii i potworach.

Uwaga dla rodziców: Ponieważ wystawa zawiera mroczne rekonstrukcje i mroczny klimat, zaleca się ją dla starszych dzieci (zazwyczaj od 10. roku życia wzwyż) lub takich, które nie boją się potworów i ciemności.

Zakupy i ciekawostki

San Marino ma status strefy wolnocłowej, dzięki czemu od lat słynie z handlu. Na każdym kroku znajdziesz tu sklepy z pamiątkami, ceramiką, ale też z… legalnie sprzedawaną bronią kolekcjonerską, nożami czy gadżetami militarnymi. Jest tu również mnóstwo sklepików z perfumami także tymi ,które już dawno wyszły z obiegu.

Obietnica Garibaldiego: wolność za schronienie

W 1849 roku generał Giuseppe Garibaldi – bohater walk o zjednoczenie Włoch – uciekał przed przeważającymi wojskami austriackimi wraz z resztką swojej armii (około 1500 żołnierzy). Schronienie znalazł właśnie w neutralnym San Marino.

Austriacy żądali wydania rebeliantów, ale władze małej republiki wykazały się ogromną odwagą i odmówiły, chroniąc Garibaldiego i jego ludzi. W dowód ogromnej wdzięczności Garibaldi podpisał wówczas słynne oświadczenie, w którym obiecał, że Włochy nigdy nie zaanektują San Marino i zawsze będą szanować jego niepodległość. Słowa dotrzymano – kiedy Włochy jednoczyły się w jedno wielkie królestwo, San Marino jako jedyne pozostało w pełni osobnym, wolnym państwem.

2. Republika bez więzienia (zresztą po co, skoro jest za spokojnie?)

San Marino ma tak niską przestępczość, że nie posiada tradycyjnego, funkcjonującego na co dzień więzienia. Choć na terenie kraju stoi niewielki budynek aresztu (zbudowany w XIX wieku), zazwyczaj stoi on całkowicie pusty! Jeśli w San Marino zdarzy się jakikolwiek poważniejszy przestępca, skazuje się go na odbycie kary w zakładzie zamkniętym we Włoszech, na podstawie specjalnej umowy międzynarodowej. Czasami celę w San Marino zajmuje co najwyżej… jakiś kierowca zatrzymany za jazdę po pijanemu, i to tylko na kilka godzin do wytrzeźwienia.

Gdzie parkować?  Najlepiej zaparkować na jednym z wielopoziomowych parkingów u podnóża góry (np. Parking P6 lub P1B) i wjechać na samą górę historyczną kolejką linową (funivia) 

Gradara

Gradara – Chociaż leży już bliżej wybrzeża, to klasyczne, otoczone potężnymi murami obronnymi miasteczko na wzgórzu z bardzo fotogenicznym zamkiem. Słynie z historii nieszczęśliwej miłości Paolo i Francescy, którą opisał Dante w Boskiej Komedii. To jedno z najbardziej klimatycznych i najlepiej zachowanych miasteczek średniowiecznych w tej części Włoch (leży już w regionie Marche, tuż obok granicy z Emilią-Romanią). Całość jest otoczona podwójnym pierścieniem murów obronnych i zdominowana przez potężną fortecę.

Wyróżnienia

Borgo dei Borghi: W 2018 roku Gradara wygrała ogólnokrajowy plebiscyt telewizyjny (organizowany w programie Kilimangiaro w Rai 3), zdobywając tytuł najpiękniejszego małego miasteczka we Włoszech.

I Borghi più Belli d’Italia: Miasteczko oficjalnie należy do stowarzyszenia zrzeszającego najpiękniejsze, historyczne i najlepiej zachowane małe miejscowości w kraju.

Bandiera Arancione (Pomarańczowa Flaga): Prestiżowy certyfikat jakości przyznawany przez Włoski Klub Turystyczny (Touring Club Italiano) dla miasteczek w głębi lądu, które wyróżniają się doskonałą dbałością o dziedzictwo, świetną organizacją turystyczną i wysoką jakością środowiska.

Najważniejsze punkty, które warto tam zobaczyć:

Historyczne centrum (Via Umberto I): Urokliwa, główna ulica prowadząca w stronę zamku, pełna kamiennych domów, klimatycznych knajpek, małych warsztatów rzemieślniczych i sklepików z lokalnymi produktami.

Zamek w Gradarze (Rocca di Gradara): Majestatyczna forteca z XII–XIV wieku górująca nad miasteczkiem. To tutaj rozegrała się słynna, tragiczna historia miłosna Paolo i Franceski, uwieczniona przez Dantego w Boskiej Komedii. W środku można zwiedzać historyczne komnaty, salę tortur oraz dziedziniec.

Spacer po murach obronnych : Zadaszone przejścia na szczycie murów, z których roztacza się świetny widok na całą okolicę, wzgórza aż po morze Adriatyk.

Ścieżka Zakochanych (Passeggiata degli Innamorati): Malownicza ścieżka spacerowa wijąca się u stóp murów obronnych, nawiązująca do literackiej historii zamku.

Verucchio 

Verucchio– starożytne miasteczko położone na stromym wzgórzu nad doliną rzeki Marecchia. Uważane za kolebkę rodu Malatestów (potężnych władców tych terenów). Ma fajną starówkę, zamek na samym szczycie i świetne punkty widokowe na morze oraz góry. Symbolem miejscowości jest niewątpliwie Rocca Malatestiana, do której można dotrzeć, spacerując urokliwymi, stromymi uliczkami. Znana jest również jako Rocca del Sasso, ponieważ góruje nad całą doliną Marecchia, wznosząc się ze skalistego wzniesienia.

Co warto zobaczyć w Verucchio?

• centrum miasteczka

ciekawostka- Fontanna z żółwiem: „Pomnik” lokalnej ironii. Mieszkańcy postawili ją przy ratuszu, aby wyśmiać urzędników, ponieważ doprowadzenie wody do miasta zajęło im aż 30 lat! Fontanna została wzniesiona, aby upamiętnić… bardzo długi czas oczekiwania na doprowadzenie wody pitnej do miasta nie na darmo wybrano żółwia jako symbol swojej frustracji z powodu tempa prowadzonych robót. W ten sposób chcieli pokazać, co sądzą o sprawności inwestycji – żółw miał być ironicznym odzwierciedleniem „ślimaczego” (a w tym przypadku „żółwiego”) tempa prac budowlanych.

• Rocca Malatestiana (Rocca del Sasso) To potężna, średniowieczna twierdza z XII wieku, położona na samej krawędzi urwiska skalnego. Jest jedną z najlepiej zachowanych warowni potężnego rodu Malatesta. Wewnątrz można zwiedzać dawne sale, dziedzińce oraz wystawy historyczne (m.in. kolekcję dawnej broni). Z wieży zamkowej roztacza się fenomenalny widok panoramiczny na całą dolinę, wybrzeże Adriatyku (w tym Rimini) oraz pobliskie San Marino.

Droga do zamku -tam jest wstęp płatny za bramą.

• Muzeum Archeologiczne (Museo Civico Archeologico) Verucchio to nie tylko średniowiecze, ale też historia starożytna. Muzeum mieści się w dawnym klasztorze augustianów i kryje jedne z najważniejszych w Europie znalezisk z kultury Villanovian (wczesna epoka żelaza, IX–VII wiek p.n.e.), która poprzedzała cywilizację etruską. Zobaczysz tam doskonale zachowane przedmioty z drewna, tkaniny, biżuterię oraz bogato wyposażone grobowcy książęce.
• Klasztor św. Franciszka (Convento di San Francesco) w Villa Verucchio Znajduje się w niższej części miasteczka (Villa Verucchio). Według tradycji klasztor ten został założony osobiście przez św. Franciszka z Asyżu w 1213 roku.
• Kościół kolegiacki św. Marcina i Franciszka (Chiesa Collegiata dei SS. Martino e Francesco) Imponująca budowla sakralna z XIX wieku w sercu miasteczka, charakteryzująca się ciekawą neoklasyczną fasadą i bogatym wnętrzem.
• Romański kościół Pieve di Sant’Antonio Pochodzący z X wieku jeden z najstarszych i najbardziej nastrojowych kościołów w regionie, usytuowany u podnóża historycznego wzgórza.

Najważniejsze ciekawostki

Region słynie z doskonałej, tradycyjnej kuchni (wędliny, sery od lokalnych farmerskich producentów) oraz znakomitej oliwy z oliwek extra vergine produkowanej w tutejszych tłoczniach.

Legendarny cyprys św. Franciszka: Na dziedzińcu klasztoru św. Franciszka rośnie gigantyczny, ponad 25-metrowy cyprys. Mówi się, że święty Franciszek, podczas swojej podróży do prowincji Rimini w XIII wieku, wbił w ziemię laskę, która podtrzymywała go w czasie podróży. Ta laska cudownie zapuściła korzenie, dając życie cyprysowi, który przeszedł do historii.
Drzewo, które przetrwało nie tylko żywioły, ale także sytuacje zagrażające życiu stworzone przez człowieka, szczególnie w okresie napoleońskim w XIX wieku. Wojsko wkraczające do klasztoru otrzymało rozkaz ścięcia drzewa, a gdy próbowali je spalić, przybył posłaniec z kontrrozkazem, aby go więcej nie ścinać. Co więcej, podczas II wojny światowej Niemcy spalili część drzewa, aby się ogrzać, a w 1980 roku główny wierzchołek, wyższy o 10 metrów, zawalił się pod wpływem żywiołów.
Według franciszkanów, to drzewo, które porusza wszystkich swoim pięknem i majestatem, jest symbolem idei, że Bóg jest silnym wsparciem, podobnie jak laska, która podtrzymywała świętego Franciszka.
Cyprysik, osłabiony wiekiem i licznymi próbami podpalenia, podtrzymywany jest przez lekko zardzewiałe metalowe protezy, ale w porównaniu ze znacznie młodszymi okazami wydaje się być w dobrej kondycji. Był przedmiotem badań naukowych, mających na celu odkrycie sekretu długowieczności tego drzewa.
Ten monumentalny cyprysik, zasadzony w 1213 roku, według tradycji, przez świętego Franciszka, można dziś podziwiać w krużgankach klasztoru jako kolosalny, 25-metrowy pomnik roślinny, który „widział” 800 lat historii. Kto wie, ile ma do opowiedzenia…
Widok go fascynuje i zadziwia. Jest jednym z nadrzewnych świadectw odporności natury. Kolejny cud stworzenia. https://monasteriemiliaromagna.it/it/blog/er/24-il-cipresso-centenario-di-san-francesco-a-villa-verrucchio

Gniazdo rodu Malatesta: Choć rodem kojarzonym głównie z Rimini jest potężna dynastia Malatestów, to właśnie w Verucchio uzyskali oni po raz pierwszy realną władzę polityczną w regionie (pod koniec XII wieku dzięki Giovanniemu „Malatesta”), skąd rządzili znaczną częścią Romanii.Zamki Polskie

Prawie „niezdobyta” twierdza: Rocca del Sasso uchodziła w średniowieczu za twierdzę niemal niemożliwą do zdobycia siłą. Według kronik tylko raz udało się do niej wedrzeć wrogowi (słynnemu kondotjerowi i rywalowi Sigismonda Malatesty – Federicowi da Montefeltro), i to wyłącznie podstępem, a nie w wyniku bezpośredniego szturmu.

Montefiore Conca

Montefiore Conca –średniowieczna stolica doliny Conca, położone nieco bardziej na południe miasteczko z potężną, kwadratową fortecą górującą nad okolicą. Z murów zamku przy dobrej pogodzie widać całe wybrzeże Adriatyku. Ta niewielka wioska położona w głębi lądu Rimini, niegdyś była ważną placówką rodu Malatesta, z imponującą twierdzą górującą nad całą okolicą.Z zamkiem wiąże się ukrywana przez 640 lat opowieść o Costanzie Malatesta i rycerzu Ormanno z Alenii. Zakochali się w sobie po śmierci pierwszego męża Costanzy. Jej zazdrosny wuj, Galeotto Malatesta, sprzeciwił się temu związkowi i 15 października 1378 roku zlecił zamordowanie parę w zamkowej sypialni.

 Legenda głosi, że ich czysta miłość przetrwała śmierć i jest silniejsza niż czas, a mury zamku wciąż skrywanych w sobie emocje dawnych dni.

San Leo

Leży kilkanaście kilometrów na zachód od San Marino ,kiedyś zwane Montefeltro dziś SAN LEO. Potężna masa skalna dominująca nad doliną Val Marecchia. Strategiczne i decydujące miejsce dla historycznych i militarnych wydarzeń średniowiecza i renesansu. Pierwotnie związane z kultem pogańskim, a następnie chrześcijańskim, gościło Dalmatyńczyka Leona, który wraz z Marynem, po wycofaniu się na Monte Titano, przyczynił się do nadejścia chrześcijaństwa w IV wieku. Od roku 1000 nazwa tego miejsca zmieniła się na San Leo, a dawna nazwa Montefeltro przeszła na Diecezję. Stało się siedzibą biskupią od X wieku i miejscem schronienia Berengara II.

Zobaczymy tu min. Imponująca Twierdze (Fortezza di San Leo): Zbudowana na niemal pionowej skale forteca była uważana za jedno z najtrudniejszych do zdobycia miejsc w średniowiecznych Włoszech. Dziś mieści bogate muzeum historyczne z kolekcją broni, artefaktów i dzieł sztuki.

Wejście do zamku jest płatne – kasa automatyczna znajduje się zaraz po wejściu na teren zamku.

Zamek można zwiedzać niemal w całości nie ma jednak wyposażenia ,ale w środku znajduje kilka sal w których są różnego rodzaju wystawy ,tym razem mogę się pochwalić na wystawie ,,Sguardi sul paesaggio,, były wystawione również moje 3 zdjęcia .

Na terenie zamku znajduje się niewielkie muzeum i wiele cel więziennych w tym cela słynnego hrabiego Cagliostro

Mnóstwo punktów widokowych i okienek zachwyci was jeśli lubicie nietypowe kadry

oraz punkty panoramiczne na 360 stopni

Ciekawostka: Przez lata więziono tu słynnego mistyka i oszusta, hrabiego Cagliostro, który zmarł w tutejszej celi w 1795 roku. Można zobaczyć jego celę oraz.poświęconą mu wystawę. Tę niesamowitą postać warto poznać bliżej.

Hrabia Cagliostro 

(właśc. Giuseppe Balsamo, ur. 1743 w Palermo, zm. 1795 w fortecy San Leo) to jedna z najbardziej fascynujących, tajemniczych i kontrowersyjnych postaci XVIII-wiecznej Europy. Był genialnym oszustem, awanturnikiem, alchemikiem i okultystą, który zdobył sławę na europejskich dworach.

Urodził się w ubogiej sycylijskiej rodzinie, ale dzięki swojemu sprytowi i talentowi do manipulacji stworzył wokół siebie legendę. Przybrał arystokratyczny tytuł „Hrabiego Cagliostro” i wmówił elitom, że posiada nadprzyrodzone zdolności, że zna sekret wiecznej młodości oraz potrafi przemieniać metale w złoto i tworzyć diamenty.

Podróżował i oszukiwał elity: Przemierzył niemal całą Europę (m.in. Francję, Anglię, Rosję, Niemcy i Włochy), żerując na ludzkiej naiwności, próżności oraz wierze w magię. Wchodził w łaski królów, arystokracji i intelektualistów, urządzając spektakularne seanse spirytystyczne i pokazy alchemii.

Twórca ezoterycznego masonerii: Założył tzw. Wolnomularstwo Egipskie – specyficzny odłam lóż masońskich, do którego przyjmował również kobiety i w którym obiecywał wtajemniczenie w mistyczne sekrety starożytnego Egiptu.

Afera z naszyjnikiem królowej: Był zamieszany w słynny skandal na dworze Ludwika XVI i Marii Antoniny (tzw. „Afera z naszyjnikiem królowej”). Choć prawdopodobnie był jedynie pionkiem w rękach innych oszustów, trafił na pewien czas do Bastylii.

Koniec życia i więzienie w San Leo: Ostatecznie został aresztowany przez Inkwizycję w Rzymie w 1789 roku. Oskarżony o czary, herezję i działalność masońską, został skazany na dożywocie. Ostatnie lata życia spędził w całkowitej izolacji w celi potężnej twierdzy w San Leo ,gdzie zmarł w 1795 roku.

Oprócz zamku u jego podnórza jest piękne miasteczko poczujecie tu niezwykła atmosferę średniowiecza.

Katedra (Duomo di San Leo): Wspaniały przykład architektury romańskiej z XII wieku, zbudowany z ciosanego kamienia. Świątynia kryje relikwie świętego Leona – pustelnika, który dał początek miasteczku.

z lewej strony kościoła jest piękny punk panoramiczny

Warto potem pójść droga z prawej strony kościoła natkniecie się na wieże oraz potem piękny taras panoramiczny .

Pieve di Santa Maria: Najstarszy budynek w San Leo (pochodzący prawdopodobnie z VIII–IX wieku), niezwykle surowy i klimatyczny kościół w stylu preromańskim i wczesnoromańskim.(na piazza Dante)

Na głównym placu znajduje się kilka knajpek ,jesteśmy niedaleko Rimini wiec piadina na pewno będzie tu dobrze smakowała.

Plac Dante Alighieriego i Widoki: Główny plac miasteczka, otoczony renesansowymi pałacami (np. Palazzo Mediceo). San Leo zachwyca zapierającymi dech w piersiach panoramami – ze wzgórz widać całą dolinę rzeki Marecchia aż po lśniące wody Morza Adriatyckiego. Nic dziwnego, że Dante uwiecznił to miejsce w swojej Boskiej Komedii.

jeśli pójdziecie w stronę kościoła

Jak zwiedzać zamek i miasteczko?

San Leo znajduje się na odizolowanej skale. Samochód trzeba zostawić na jednym z parkingów u podnóża wzgórza lub tuż przed historycznym centrum (wjazd dla aut jest ograniczony ale jeśli nie ma dużo ludzi można wjechać na gore do samego miasteczka są tam 3 parkingi).

Do samej twierdzy na szczycie prowadzi stroma, ale malownicza droga na pieszo(na zdjęciu po prawej stronie) Jest druga opcja mniej stroma i bez schodków. Idąc nowa droga asfaltowa jeśli macie ze soba małe dzieci czy osoby starsze będzie ona lepszą opcją (na zdjęciu po lewej stronie).

Ciekawostka -miasteczko było odwiedzane przez Dantego Alighieri i św. Franciszka z Asyżu, rozsławione przez wydarzenia historyczne i militarne, a jeszcze wcześniej przez osadnictwo religijne, katolickie i pogańskie, zawdzięcza swoją nazwę dalmatyńskiemu pustelnikowi Leonowi, który wraz z Marino, schronionym na pobliskiej górze Titano, przyczynił się do nadejścia chrześcijaństwa w regionie Montefeltro. Wraz ze swoją twierdzą była ona przedmiotem sporów w VI wieku między Gotami a Bizantyjczykami; za czasów Karola Wielkiego włączona została w poczet darowizn na rzecz Państwa Kościelnego; po okupacji longobardzkiej i wydarzeniach związanych z królem Berengarem (obieżonym i pokonanym właśnie tutaj przez Ottona I), przechodziła z rąk do rąk, zdobywana, a następnie tracona przez najpotężniejsze rody w historii Włoch: Montefeltro, Malatesta, Medyceuszów, Della Rovere oraz Borgiów. W XVII wieku powróciła do własności Kościoła; w 1860 roku została ostatecznie zdobyta przez wojska włoskie.

Mondaino 

Mondaino– słynie przede wszystkim z niesamowitego, półkolistego rynku (Piazza Maggiore), który ze względu na swój kształt mieszkańcy nazywają „patelnią”. Miasteczko ma też solidną fortecę Malatestów i świetny klimat do niespiesznych spacerów.W przeciwieństwie do zatłoczonych kurortów nad Adriatykiem, turystów jest tu niewielu, dzięki czemu panuje tu niesamowity, autentyczny spokój i atmosfera włoskiej prowincji.

Festiwal historyczny (Palio del Daino): Raz w roku (w sierpniu) miasteczko ożywa podczas wielkiego festiwalu średniowiecznego z pokazami, strojami z epoki i muzyką, przyciągając wtedy nieco więcej odwiedzających, ale na co dzień jest tam cudownie cicho i pusto.

Niezwykły plac (Piazza Maggiore): Głównym punktem miasteczka jest unikalny, półkolisty plac w kształcie amfiteatru, otoczony neoklasycyzmem i arkadami. Wygląda jak scenografia teatralna!

Potężny Zamek (Rocca Malatestiana): Wzmocniona przez ród Malatestów twierdza góruje nad miasteczkiem i kryje w sobie muzeum oraz piękne dziedzińce.

Słynne sery (Fossa i Piacentinu): Mondaino słynie z tradycyjnych wyrobów kulinarnych, zwłaszcza sera dojrzewającego w podziemnych jamach (formaggio di fossa).

Saludecio

Saludecio– kolejne wzgórze w dolinie Conca. Co w nim ciekawego? Stare, zadbane miastecko, którego mury i fasady domów pokryte są dziesiątkami kolorowych murali przedstawiających wynalazki XIX wieku. Do tego roztacza się stamtąd świetny widok na całą okolicę aż po wybrzeże.

Z czego słynie?

• Murales (Malowidła ścienne): Saludecio słynie w całej okolicy z pięknych malowideł ściennych (murali) zdobiących fasady domów w historycznym centrum. Przedstawiają one m.in. najważniejsze wynalazki i wydarzenia XIX
• Zabytkowe mury i bramy: Miasteczko otoczone jest potężnymi murami obronnymi z XIV i XV wieku. Do historycznego centrum wchodzi się przez imponujące bramy, takie jak Porta Marina (skierowana w stronę morza) oraz Porta Montanara.

• Kościół San Biagio: To monumentalna świątynia dominująca nad głównym placem miasteczka, często nazywana katedrą doliny Valconca. Wewnątrz przechowywane są relikwie świętego Amato Ronconiego (patrona miasta).Souvenir di Viaggio+ 2
• Festiwale i tradycje: Co roku w sierpniu Saludecio organizuje słynny Ottocento Festival – dużą imprezę historyczną, podczas której miasteczko cofa się w czasie do XIX wieku, wypełniając się muzyką, teatrem i ludźmi w dawnych strojach.Emilia Romagna Turismo

Z miasteczka roztacza się wspaniały widok na okoliczne wzgórza aż po wybrzeże Morza Adriatyckiego.

Montegridolfo 

Montegridolfo– maleńka, perfekcyjnie odrestaurowana średniowieczna miejscowość otoczona murami obronnymi.Wchodzi się do niej przez jedną główną bramę z wieżą.Całe miasteczko zbudowano na ogromnej, pionowej skale, z której roztacza się świetny widok na dolinę rzeki Marecchia. Wjeżdża się tam jedną, krętą drogą, co samo w sobie robi wrażenie.To maleńkie, niesamowicie fotogeniczne miasteczko.

Dlaczego warto tu zajrzeć?

• Zero masowej turystyki: W przeciwieństwie do zatłoczonych kurortów nad Adriatykiem czy słynnych toskańskich miasteczek, tutaj spacerujesz w niemal całkowitej ciszy. Czasami spotkasz tylko lokalnego mieszkańca siedzącego przed domem.
• Architektura z klimatem: Serce miasteczka to urokliwy zamek (Rocca) oraz elegancki plac, a z wież i murów obronnych rozciąga się przepiękna panorama na zielone wzgórza aż po lśniące w oddali morze.
• Święty spokój: To doskonałe miejsce na niespieszny spacer, zrobienie pięknych zdjęć bez tłumów w kadrze i wypicie włoskiej kawy w absolutnym relaksie.

Do najważniejszych punktów należą:

-Brama
To ufortyfikowany wjazd do wioski; prawdziwie piękna brama pochodzi z 1500 roku.Znajdują się tu wyraźne ślady dawnego mostu zwodzonego.
-Kościół San Rocco
Znajduje się tuż za murami i mieści trzy dzieła sztuki namalowane w różnych stuleciach na tym samym fragmencie muru, tworząc w ten sposób trzy nakładające się na siebie przedstawienia.
-Muzeum Linii Gotyckiej.Znajduje się poza murami, wewnątrz budowli przypominającej bunkier.

(C) -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.