Wstęp
Położone w prowincji Rimini Santarcangelo di Romagna to miasteczko, w którym historia, poezja i żywe tradycje rzemieślnicze łączą się w niezwykle harmonijną całość. Usytuowane u podnóża wzgórza Jove, miasto zachowało swój dawny średniowieczny układ urbanistyczny, a jednocześnie jest powszechnie uznawane za stolicę dialektu i poezji ludowej regionu Romagna.Santarcangelo to wyjątkowa wioska o starożytnej, a zarazem tętniącej życiem duszy. Położona wzdłuż historycznej drogi Via Emilia – zaledwie 10 kilometrów od Rimini i 17 od Ceseny – ta średniowieczna wioska jest dziś uważana za prawdziwą „bramę do doliny Marecchia”.
To, co czyni Santarcangelo miejscem wyjątkowym dla mieszkańców okolic to przede wszystkim artystyczne dziedzictwo, jakie Tonino Guerra pozostawił swojemu rodzinnemu miastu. Legendarny i wizjonerski poeta i pisarz, autor scenariuszy do najważniejszych filmów Federico Felliniego, mieszkał i bawił się jako dziecko na Piazza Ganganelli, gdzie dziś, po przybyciu, powita Cię Fontana della Pigna, opisana jako „pierwsze spotkanie z jego konkretnymi wierszami, czyli instalacjami zrodzonymi z jego idei, myśli i rysunków”.Wędrując po centrum miasta, jeśli chcesz podążać śladami Tonino Guerry i przyjąć jego zaproszenie do zatrzymania się i wsłuchania w głos wody, poszukaj innych fontann, będących wyrazem jego intensywnej więzi z naturą. Nazywają się Il Prato Sommerso i I Fiori di Pietra i obie znajdują się w parku Campo della Fiera. Na koniec nie przegap uroczej Fontanelli di Francesca da Rimini (Via Ruggeri 48) i zakończ tę poetycką trasę wizytą w muzeum poświęconym jego osobie.
Istnieje wiele powodów, dla których warto odwiedzić tę wioskę. Jednym z nich jest zabytkowy magiel z 1633 roku, wciąż działający, znajdujący się w drukarni Marchi przy Via C. Battisti 15. To duże, pionowe drewniane koło o średnicy 6 metrów obraca się siłą jednego lub dwóch mężczyzn chodzących w jego wnętrzu.
Co koniecznie trzeba zobaczyć
Podziemne groty i tajemniczy labirynt
Jedną z najbardziej unikalnych atrakcji Santarcangelo jest jego podziemne miasto. Pod historycznym centrum rozciąga się sieć ponad 150 wydrążonych w tufie jaskiń i tuneli. Ich pierwotne przeznaczenie do dziś budzi dyskusje wśród historyków – spekuluje się o funkcjach magazynowych (w tym do przechowywania wina i sera), kultowych lub schronowych. Dziś część tych korytarzy można zwiedzać z przewodnikiem.Aby dostać się do podziemnego miasta, należy zarezerwować wycieczkę z przewodnikiem w lokalnym biurze informacji turystycznej lub online https://iatsantarcangelo.com/tour-guidati/santarcangelo-misteriosa-la-citta-sotterranea/
Imponująca Wieża Malatestiana (Campanone)
Nad miastem góruje charakterystyczna Wieża Malatestiana, zwana powszechnie Campanone. Zbudowana lub przebudowana w czasach panowania potężnego rodu Malatesta w XIV i XV wieku, wieża mieści w sobie ogromny dzwon ważący ponad dwa tony. Z placu u jej podnóża roztacza się rozległy widok na dolinę rzeki Marecchia oraz okoliczne wzgórza.
Starówka i malownicze uliczki (Contrada dei Fabbri)
Spacer historycznym centrum to czysta przyjemność. Warto odwiedzić urokliwą Contrada dei Fabbri (Ulicę Kowali), gdzie dawniej skupiało się życie rzemieślnicze miasta, oraz plac Ganganelli, nad którym dominuje neoklasyczny łuk triumfalny wzniesiony na cześć papieża Klemens XIV (urodzonego w Santarcangelo jako Lorenzo Ganganelli).
Muzeum Drukarstwa(Stamperia Artigiana Marchi)
W mieście działa niezwykłe, historyczne miejsce rzemieślnicze: Stamperia Artigiana Marchigiana. To tradycyjna drukarnia tkanin działająca od 1633 roku, gdzie do dziś ręcznie ozdabia się płótna za pomocą tradycyjnych, drewnianych form drukarskich i specjalnych, unikalnych barwników według dawnych receptur z Romanii.
Muzeum Guzików
Szczyci się kolekcją 8500 guzików.
Historia guzików to historia ludzkości i jej ewolucji, podróż, która wiedzie przez guziki należące do papieży, mundury wojskowe Hitlera i Mussoliniego, z niektórymi relikwiami zaprojektowanymi przez Pabla Picassa dla Coco Chanel w latach 20. XX wieku, aż po guziki skafandrów kosmicznych.
Porta Cervese i Tradycja Rogów w Santarcangelo di Romagna
Jedyna zachowana historyczna brama obronna miasta z XIV–XV wieku (wybudowana przez ród Malatesta). Nazwa pochodzi od miasta Cervia. Dawniej tędy wjeżdżały karawany transportujące bezcenną sól z Cervii, a przy bramie znajdował się most zwodzony, którego ślady są widoczne do dziś.
Tradycja „Rogów pod Łukiem” (Fiera di San Martino)
Słynny ludowy zwyczaj odbywający się co roku w listopadzie podczas Jarmarku św. Marcina (Fiera di San Martino), podczas którego pod Łukiem Ganganellego zawiesza się wielkie, symboliczne rogi. Dawniej wierzono, że rogi wykrywają zdradę małżeńską (poruszały się nad głową zdradzonego męża). Dziś tradycja została złagodzona – pary przechodzą pod łukiem, trzymając się za ręce, co symbolizuje wierność, zgodę i wspólną obronę przed plotkami.
Jeśli jesteś niewierny, nie jedź do Santarcangelo 11 listopada. Tego dnia, podczas jarmarku San Martino, Santarcangelo organizuje Festa dei Becchi (Święto Becchi) zwana też jako fiera di San Martino . Na Piazza Ganganelli do łuku, górującego nad placem, przymocowane są dwa duże rogi. Każdy, kto tego dnia będzie w Santarcangelo, musi przejść pod łukiem, a jeśli rogi się zakołyszą nad jego głową oznacza to, że był niewierny. Tego dnia jest zawsze jarmark i dużo street food, nie zabraknie tu piadiny z przysłowiową cebulą i kiełbasą oraz innych tradycyjnych przysmaków w towarzystwie wina Sangiovese lub wina Cagnina i pieczonych kasztanów.
Cechy szczególne, które czynią Santarcangelo wyjątkowym
- Ojczyzna poetów dialektalnych: Miasto jest symbolem włoskiej poezji pisanej gwarą. To tutaj urodził się i tworzył wybitny poeta Tonino Guerra (scenarzysta współpracujący m.in. z Federico Fellinim i Michelangelem Antonionim) oraz inni wybitni poeci nurtu dialektalnego, tacy jak Raffaello Baldini czy Nino Pedretti. W mieście znajduje się nawet dedicowany im szlak poetycki.
- Festiwal Teatru w Otwartych Przestrzeniach: Co roku w lipcu Santarcangelo staje się stolarzem nowoczesnej sztuki performatywnej za sprawą Santarcangelo Festival (założonego w 1971 roku). Jest to jeden z najstarszych i najważniejszych festiwali teatru współczesnego i sztuk performatywnych we Włoszech, który przyciąga artystów z całego świata.
- Tradycja druku na płótnie: Charakterystyczny motyw niebieskich i rdzawoczerwonych nadruków na grubych tkaninach lnianych lub bawełnianych (często z tradycyjnymi wzorami kogutów i motywów agrarnych) to unikalny symbol rzemiosła tego regionu, kultywowany w Santarcangelo od wieków.
Ciekawostki
Mieszkańcy Santarcangelo nazywani są Santarcangiolesi. Ale uwaga! W Rimini wspomniani Santarcangiolesi nazywani są Cipolloni (od cipolli -cebuli cos w stylu cebulaki) . Skąd ta nazwa? Ponieważ flagowym produktem Santarcangelo jest cebula wodna, która od zawsze była uprawiana wzdłuż kanałów zasilających młyny w pobliżu rzeki Marecchia. Stąd przydomek „cipolloni”!
Podziemia Santarcangelo to prawdziwy , zbiór jaskiń, tuneli i jam. Chociaż klasyfikuje się je jako „jaskinie tufowe”, w rzeczywistości nie są ani jaskiniami, ani tufem. Jaskinia to w rzeczywistości naturalnie uformowana jama, podczas gdy jaskinie Santarcangelo zostały wydrążone przez człowieka i wyrzeźbione nie z tufu, lecz z piaskowca i gliny ze wzgórza Colle Giove. Nie wiadomo, w jakim celu zostały zbudowane; być może po to by przechowywać żywność i wino czy jako schronienie lub drogę ucieczki? Zagadka wciąż nie została rozwiązana. Wiele z tych jaskiń nie można zwiedzać, ponieważ należą do osób prywatnych, które kupiły je wraz ze swoimi domami i wykorzystują je jako piwnice.Jaskinie Santarcangelo służyły mieszkańcom miasta podczas II wojny światowej jako schronienie.
Miasteczko jest spokojne turystów jest tu mało ,Na zwiedzanie wystarczy 2,3 godzinki w wolnym tempie.
©2026 -InfoBolonia Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, przetwarzanie i rozpowszechnianie tekstów oraz zdjęć bez zgody autora jest zabronione. Możesz natomiast udostępnić bezpośrednio ze strony nasze artykuły za pomocą przycisków.
Przeczytaj także
Jedna odpowiedź na “Odkryj Santarcangelo: Podziemne Miasto , brama niewiernych i ślady Felliniego.”